Πριν από 22 λεπτά
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009
Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009
Η ΛΕΞΗ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΗ
Για την Κωνσταντίνα Κούνεβα.Αλήθεια,εκτός των άλλων,της έχει δοθεί η ελληνική υπηκοότητα;Αν αξίζει σ ένα άτομο αυτό είναι η Κωνσταντίνα.Κάθε της λόγος ένα μάθημα ήθους και ευπρέπειας.
Σε αντιδιαστολή με όλους εμάς που γκρινιάζουμε γιατί ρίχνει χιόνι και το κράτος δεν έχει εκχιονιστικό έξω απ το σπίτι μας.
Γκρινιάζουμε αν ένας συμπολίτης μας,άτομο με ειδικές ανάγκες θελήσει να κάνει μια ράμπα.
Γκρινιάζουμε,γκρινιάζουμε και μιζεριάζουμε.
Για σκεφτείτε ο καθένας:Αν ήσασταν στη θέση της Κωνσταντίνας πώς θα αντιδρούσατε;
Εγώ λύπάμαι που το λέω,δε θα αντιδρούσα έτσι.
Αλλά η σκέψη της Κωνσταντίνας και ο τρόπος που αισθάνεται και βιώνει τα πράγματα
είναι αποτέλεσμα εσωτερικού ψαξίματος,αναζήτησης της ουσίας της ζωής,του ανθρώπου και της κοινωνίας μας.
Οτι ακριβώς μας δίδαξαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.Μόνο που η Κωνσταντίνα δεν τους επικαλείται αλλά τηρεί τις διδαχές και τις παρακαταθήκες τους.Και μάλιστα υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες.
Αλήθεια με όσα ανέφερε για τη χρήση βίας στη συνέντευξή της στον Σταύρο Θεοδωράκη,θα την ξαναεπικαλεστούν οι βάνδαλοι που καταστρέφουν τα πάντα δήθεν στο όνομά της;
Για μένα κάθε γονιός θα πρεπε να βάζει το παιδί του να διαβάζει τις συνεντεύξεις της Κωνσταντίνας.Ως ένα υπόδειγμα αυταπάρνησης,ολοκληρωμένης προσωπικότητας και μεγαλοψυχίας.
Κυρία Κούνεβα,έχετε τον απέραντο σεβασμό μου.Και κάθε φορά που διαβάζω αυτά που λέτε,ο σεβασμός μου μεγαλώνει.
Τη συνέ την βρήκα εδώ
http://www.tvxs.gr/v26126
Λίγο πριν ανακοινωθεί η επικήρυξη των δραστών με 1 εκατ. ευρώ και η απόφαση του Συμβούλιου Πλημμελειοδικών για τη συνέχιση της έρευνας, η Κωνσταντίνα Κούνεβα μιλά στην «Καθημερινή της Κυριακής» και τονίζει ότι δεν αισθάνεται θυμό για κανέναν, καταλαβαίνει απλά σε τι χαμηλά επίπεδα είναι εκείνοι που σχεδίασαν την επίθεση.
Ακολουθούν οι δηλώσεις της στη δημοσιογράφο Χριστινα Κοψινη:
– Πώς γίνεται να μη νιώθεις θυμό, Κωνσταντίνα;
– Από την πρώτη στιγμή που συνήλθα και διαπίστωσα ότι η μαμά και η αδελφή μου αντέχουν, σκεφτόμουν πια μόνο το παιδί μου και το παιδί που μου επιτέθηκε. Γιατί αυτό το παιδάκι όταν το είδα, εκεί κρυμμένο, το λυπήθηκα και νόμιζα ότι κλαίει και χρειάζεται βοήθεια.
– Λες «παιδάκι» τον δράστη;
– Εννοώ άνθρωπος, μεγάλος άνδρας. Θεωρώ όλους τους άνδρες παιδιά μας γιατί εμείς τους μεγαλώνουμε. Εχουμε ευθύνη για την εξέλιξη της ζωής τους. Σκεφτόμουν: τι πρόβλημα έχει αυτό το παιδί για να καταφύγει στη βία; Πώς μεγάλωσε; Τι του έλειπε; Αγάπη; Mεγάλωσε με μίσος; Τον σκεφτόμουν παράλληλα με τον γιο μου, πώς περνάει, τι τύψεις έχει μετά την επίθεση, πώς βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση;
– Στην Εντατική;
– Ναι, στην Εντατική.
– Και γι’ αυτούς που ίσως βρίσκονται στη σκιά δεν νιώθεις θυμό;
– Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι άλλοι τον έβαλαν. Δεν αισθάνομαι θυμό για κανένα. Απλώς καταλαβαίνω σε τι χαμηλά επίπεδα είναι. Πονάω την κατάστασή τους, την κοινωνία που δημιουργεί αυτούς τους ανθρώπους. Εμείς έχουμε την ευθύνη. Ολοι πρέπει να κάνουμε κάτι για να μη βασανίζεται η κοινωνία από τέτοιες αρρώστιες. Να ενδιαφερόμαστε για τα προβλήματά μας γενικά και να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Αυτό έκανε το σωματείο. Και οι υπηρεσίες του κράτους είναι για να μας βοηθάνε...
– Πώς μπορεί όμως να αντιμετωπιστεί τέτοια αγριότητα; Aρκεί η καλοσύνη και η ηρεμία;
– Θέλει έρευνα για το ποιος τους καθοδηγούσε να κάνουν αυτή την πράξη. Να βρούμε τι φταίει και υπέκυψαν στο έγκλημα. Η ανεργία, οι επιθυμίες; Ο φόβος για απόλυση; Δεν πρέπει να επιτρέπουμε να δημιουργούνται αιτίες και συνθήκες για βία από κανένα, και να ντρεπόμαστε όταν σε τέτοιες ενέργειες βρίσκονται οι δικοί μας άνθρωποι και τα παιδιά μας.
– Τι είναι αυτό που σε κάνει να σκέφτεσαι έτσι; Μήπως o χρόνος που πέρασε από την επίθεση; Η ιδεολογία σου ή κάποιο σύστημα ιδεών σε επηρεάζει;
– Ολα εξαρτώνται από τη γνώση. Οποιος έχει γνώση σκέπτεται, όποιος δεν έχει, αντιδρά αλλιώς.
– Η γνώση ήταν αυτή που σε οδήγησε να κάνεις συνδικαλισμό και σε ένα χώρο επισφαλούς εργασίας, όπως η καθαριότητα;
– Η ίδια αιτία. H εσωτερική γνώση που έχουν οι άνθρωποι και η δυνατότητα να είμαστε όλοι μαζί στο σωματείο και να νοιαζόμαστε για τους συναδέλφους μας. Να καταλάβει η κοινωνία ότι και η καθαρίστρια έχει δικαιώματα. Yπάρχει ένας άλλος τρόπος να λειτουργούμε. Ο εγωκεντρισμός, ο έντονος ανταγωνισμός, η επιθυμία για απόλαυση μας πάνε πίσω. Mην εγκαταλείψουμε την ικανότητα να σκεφτόμαστε και για μας και για τους άλλους.
Με βοήθησε ο διαλογισμός
– Εχεις επηρεαστεί από κάποιες θεωρίες;
– Από τη σοφία. Aπό την επιστήμη του νου. Προσπαθώ να καταλάβω τον λόγο που συμβαίνουν τα πράγματα. Αναλύω αιτίες και συνθήκες. Από πού προέρχονται τα προβλήματα που οδήγησαν στο γεγονός.
– Τι σε βοήθησε να σκέφτεσαι έτσι; H Βουλγαρία; Η εκπαίδευση; Η οικογένεια;
– Είχα από μικρή ενδιαφέρον για τη σοφία και γενικά σε όλες μου τις σπουδές αυτό κυνηγούσα. Παρόλο που ήταν απαγορευμένη η εκκλησία έψαχνα με άλλους τρόπους. Κι όσο μεγάλωνα τόσο πιο πολλά μάθαινα από αρχαίους συγγραφείς και φιλοσόφους.
– Υπάρχει κάποιο πρόσωπο που λειτούργησε καταλυτικά για τον τρόπο που σκέφτεσαι και ζεις;
– Ετσι ήμουν από μικρή, πιο ώριμη. Σκεπτόμενη. Σήμερα νιώθω ότι έχω βρει και την πηγή από όπου παίρνω τη σοφία. Κι αυτή η πηγή μου έδινε δύναμη και στην Εντατική, δεν πονούσα.
– Ποια είναι αυτή η πηγή;
– Nαι, δεν πονούσα. Ξέρεις τι με βοήθησε; Ο διαλογισμός. Είχα διαρκή συζήτηση με τον εαυτό μου.
– Πότε άρχισες να κάνεις διαλογισμό;
– Aπό τη Βουλγαρία. Από παιδί, χωρίς όμως να ξέρω ότι αυτό που κάνω λέγεται διαλογισμός. Αργότερα, άρχισα να μελετάω φιλοσοφίες που ασχολούνται με τον νου και τον διαλογισμό και να εμπνέομαι από τον Βουδισμό. Συνειδητά προσπάθησα να μην έχω κακές συνήθειες.
– Δεν έχεις κακές συνήθειες;
– Kάπνιζα. Το ’κοψα (γελάει). Και μου αρέσει να κοιμάμαι. Αλλά όχι πια.
Σε αντιδιαστολή με όλους εμάς που γκρινιάζουμε γιατί ρίχνει χιόνι και το κράτος δεν έχει εκχιονιστικό έξω απ το σπίτι μας.
Γκρινιάζουμε αν ένας συμπολίτης μας,άτομο με ειδικές ανάγκες θελήσει να κάνει μια ράμπα.
Γκρινιάζουμε,γκρινιάζουμε και μιζεριάζουμε.
Για σκεφτείτε ο καθένας:Αν ήσασταν στη θέση της Κωνσταντίνας πώς θα αντιδρούσατε;
Εγώ λύπάμαι που το λέω,δε θα αντιδρούσα έτσι.
Αλλά η σκέψη της Κωνσταντίνας και ο τρόπος που αισθάνεται και βιώνει τα πράγματα
είναι αποτέλεσμα εσωτερικού ψαξίματος,αναζήτησης της ουσίας της ζωής,του ανθρώπου και της κοινωνίας μας.
Οτι ακριβώς μας δίδαξαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.Μόνο που η Κωνσταντίνα δεν τους επικαλείται αλλά τηρεί τις διδαχές και τις παρακαταθήκες τους.Και μάλιστα υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες.
Αλήθεια με όσα ανέφερε για τη χρήση βίας στη συνέντευξή της στον Σταύρο Θεοδωράκη,θα την ξαναεπικαλεστούν οι βάνδαλοι που καταστρέφουν τα πάντα δήθεν στο όνομά της;
Για μένα κάθε γονιός θα πρεπε να βάζει το παιδί του να διαβάζει τις συνεντεύξεις της Κωνσταντίνας.Ως ένα υπόδειγμα αυταπάρνησης,ολοκληρωμένης προσωπικότητας και μεγαλοψυχίας.
Κυρία Κούνεβα,έχετε τον απέραντο σεβασμό μου.Και κάθε φορά που διαβάζω αυτά που λέτε,ο σεβασμός μου μεγαλώνει.
Τη συνέ την βρήκα εδώ
http://www.tvxs.gr/v26126
Λίγο πριν ανακοινωθεί η επικήρυξη των δραστών με 1 εκατ. ευρώ και η απόφαση του Συμβούλιου Πλημμελειοδικών για τη συνέχιση της έρευνας, η Κωνσταντίνα Κούνεβα μιλά στην «Καθημερινή της Κυριακής» και τονίζει ότι δεν αισθάνεται θυμό για κανέναν, καταλαβαίνει απλά σε τι χαμηλά επίπεδα είναι εκείνοι που σχεδίασαν την επίθεση.
Ακολουθούν οι δηλώσεις της στη δημοσιογράφο Χριστινα Κοψινη:
– Πώς γίνεται να μη νιώθεις θυμό, Κωνσταντίνα;
– Από την πρώτη στιγμή που συνήλθα και διαπίστωσα ότι η μαμά και η αδελφή μου αντέχουν, σκεφτόμουν πια μόνο το παιδί μου και το παιδί που μου επιτέθηκε. Γιατί αυτό το παιδάκι όταν το είδα, εκεί κρυμμένο, το λυπήθηκα και νόμιζα ότι κλαίει και χρειάζεται βοήθεια.
– Λες «παιδάκι» τον δράστη;
– Εννοώ άνθρωπος, μεγάλος άνδρας. Θεωρώ όλους τους άνδρες παιδιά μας γιατί εμείς τους μεγαλώνουμε. Εχουμε ευθύνη για την εξέλιξη της ζωής τους. Σκεφτόμουν: τι πρόβλημα έχει αυτό το παιδί για να καταφύγει στη βία; Πώς μεγάλωσε; Τι του έλειπε; Αγάπη; Mεγάλωσε με μίσος; Τον σκεφτόμουν παράλληλα με τον γιο μου, πώς περνάει, τι τύψεις έχει μετά την επίθεση, πώς βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση;
– Στην Εντατική;
– Ναι, στην Εντατική.
– Και γι’ αυτούς που ίσως βρίσκονται στη σκιά δεν νιώθεις θυμό;
– Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι άλλοι τον έβαλαν. Δεν αισθάνομαι θυμό για κανένα. Απλώς καταλαβαίνω σε τι χαμηλά επίπεδα είναι. Πονάω την κατάστασή τους, την κοινωνία που δημιουργεί αυτούς τους ανθρώπους. Εμείς έχουμε την ευθύνη. Ολοι πρέπει να κάνουμε κάτι για να μη βασανίζεται η κοινωνία από τέτοιες αρρώστιες. Να ενδιαφερόμαστε για τα προβλήματά μας γενικά και να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Αυτό έκανε το σωματείο. Και οι υπηρεσίες του κράτους είναι για να μας βοηθάνε...
– Πώς μπορεί όμως να αντιμετωπιστεί τέτοια αγριότητα; Aρκεί η καλοσύνη και η ηρεμία;
– Θέλει έρευνα για το ποιος τους καθοδηγούσε να κάνουν αυτή την πράξη. Να βρούμε τι φταίει και υπέκυψαν στο έγκλημα. Η ανεργία, οι επιθυμίες; Ο φόβος για απόλυση; Δεν πρέπει να επιτρέπουμε να δημιουργούνται αιτίες και συνθήκες για βία από κανένα, και να ντρεπόμαστε όταν σε τέτοιες ενέργειες βρίσκονται οι δικοί μας άνθρωποι και τα παιδιά μας.
– Τι είναι αυτό που σε κάνει να σκέφτεσαι έτσι; Μήπως o χρόνος που πέρασε από την επίθεση; Η ιδεολογία σου ή κάποιο σύστημα ιδεών σε επηρεάζει;
– Ολα εξαρτώνται από τη γνώση. Οποιος έχει γνώση σκέπτεται, όποιος δεν έχει, αντιδρά αλλιώς.
– Η γνώση ήταν αυτή που σε οδήγησε να κάνεις συνδικαλισμό και σε ένα χώρο επισφαλούς εργασίας, όπως η καθαριότητα;
– Η ίδια αιτία. H εσωτερική γνώση που έχουν οι άνθρωποι και η δυνατότητα να είμαστε όλοι μαζί στο σωματείο και να νοιαζόμαστε για τους συναδέλφους μας. Να καταλάβει η κοινωνία ότι και η καθαρίστρια έχει δικαιώματα. Yπάρχει ένας άλλος τρόπος να λειτουργούμε. Ο εγωκεντρισμός, ο έντονος ανταγωνισμός, η επιθυμία για απόλαυση μας πάνε πίσω. Mην εγκαταλείψουμε την ικανότητα να σκεφτόμαστε και για μας και για τους άλλους.
Με βοήθησε ο διαλογισμός
– Εχεις επηρεαστεί από κάποιες θεωρίες;
– Από τη σοφία. Aπό την επιστήμη του νου. Προσπαθώ να καταλάβω τον λόγο που συμβαίνουν τα πράγματα. Αναλύω αιτίες και συνθήκες. Από πού προέρχονται τα προβλήματα που οδήγησαν στο γεγονός.
– Τι σε βοήθησε να σκέφτεσαι έτσι; H Βουλγαρία; Η εκπαίδευση; Η οικογένεια;
– Είχα από μικρή ενδιαφέρον για τη σοφία και γενικά σε όλες μου τις σπουδές αυτό κυνηγούσα. Παρόλο που ήταν απαγορευμένη η εκκλησία έψαχνα με άλλους τρόπους. Κι όσο μεγάλωνα τόσο πιο πολλά μάθαινα από αρχαίους συγγραφείς και φιλοσόφους.
– Υπάρχει κάποιο πρόσωπο που λειτούργησε καταλυτικά για τον τρόπο που σκέφτεσαι και ζεις;
– Ετσι ήμουν από μικρή, πιο ώριμη. Σκεπτόμενη. Σήμερα νιώθω ότι έχω βρει και την πηγή από όπου παίρνω τη σοφία. Κι αυτή η πηγή μου έδινε δύναμη και στην Εντατική, δεν πονούσα.
– Ποια είναι αυτή η πηγή;
– Nαι, δεν πονούσα. Ξέρεις τι με βοήθησε; Ο διαλογισμός. Είχα διαρκή συζήτηση με τον εαυτό μου.
– Πότε άρχισες να κάνεις διαλογισμό;
– Aπό τη Βουλγαρία. Από παιδί, χωρίς όμως να ξέρω ότι αυτό που κάνω λέγεται διαλογισμός. Αργότερα, άρχισα να μελετάω φιλοσοφίες που ασχολούνται με τον νου και τον διαλογισμό και να εμπνέομαι από τον Βουδισμό. Συνειδητά προσπάθησα να μην έχω κακές συνήθειες.
– Δεν έχεις κακές συνήθειες;
– Kάπνιζα. Το ’κοψα (γελάει). Και μου αρέσει να κοιμάμαι. Αλλά όχι πια.
Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΙΝΙ ΓΚΑΛΛΟΠ ΜΑΣ
Λίγες μόνον μέρες μετά τις εκλογές έκανα ένα μίνι γκαλλοπάκι για να πάρω την πρώτη αίσθηση.Τα αποτελέσματά του λοιπόν ήταν:
ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ,ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΑΣ;
ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ 12 (50%)
ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΑ ΚΑΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ 1 (4%)
ΑΝΑΜΙΚΤΑ 0 (0%)
ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΚΙ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 11 (45%)
ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ,ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΑΣ;
ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ 12 (50%)
ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΑ ΚΑΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ 1 (4%)
ΑΝΑΜΙΚΤΑ 0 (0%)
ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΚΙ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 11 (45%)
ΤΩΡΑ
Η κυβέρνηση χαίρει μεγάλης δημοφιλίας αυτή τη στιγμή στον ελληνικό λαό.
Αν θέλει να τη διατηρήσει απλά δε χρειάζεται να κάνει...ΤΙΠΟΤΑ.
Αρκεί να μην πειράξει κεκτημένα,να αφήσει τα κακώς κείμενα ως έχουν ή να τα αγγίξει επιδερμικά,να κάνει μέγιστη χρήση της επικοινωνίας,να λέει μεγάλα λόγια,να δίνει που και πού και κάτι και όλα καλά.
Αυτή ακριβώς ήταν άλλωστε και η τακτική της ΝΔ που της εξασφάλισε εκτός της πρώτης και μια δεύτερη εκλογική νίκη.
Αλλά αυτό θέλει να γίνει ο Παπανδρέου;Ενας δημοφιλής πολιτικός που μετά το τέλος της θητείας του δε θάχει αφήσει τίποτε θετικό;Η ελάχιστα;
Ενας πολιτικός που θα γραφτεί στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας μαζί με τον Καραμανλή;
Δεν το πιστεύω.Γι αυτό ότι σκληρό μέτρο πρέπει να παρθεί,να παρθεί ΤΩΡΑ.
Τώρα,πέρα από πολιτικό κόστος.Αρκεί να υπάρχει σχέδιο,αρκεί τα σκληρά αυτά μέτρα να αποδώσουν.Σε δύο,τρία χρόνια.Ούτως ώστε τότε να μπορέσει μέσα σ ένα κράτος που λειτουργεί με ευνομία και σεβασμό στον πολίτη,να κάνει μια μεγάλη αναδιανομή.
Αρκεί να πληρώσει ο κόσμος αναλογικά.Να χτυπηθούν αμείλικτα αυτοί που φοροδιαφεύγουν.Με το οποιοδήποτε κόστος.
Με προστασία των αδύναμων.Με νομοθετικές πράξεις που δε θα έχουν κόστος αλλά θα δημιουργούν στον πολίτη μια αίσθηση δικαίου,ευνομίας και αλλαγής της καθημερινότητάς του.
Με την κυβέρνηση και τα στελέχη του ευρύτερου Πασόκ να δίνουν το παράδειγμα.Με σεβασμό στο χρήμα του Ελληνικού λαού.Με τιμωρία όσων αποδεδειγμένα δείξουν ότι δε το σέβονται.
Aν εξηγεί συνεχώς γιατί κάνει τί,που αποσκοπεί,πότε και τι κέρδος θα υπάρξει για το λαό απ'την εκάστοτε κίνηση.
Ναι,ξέρω.Αν παρθούν αυτά τα σκληρά μέτρα θα υπάρξει είπαμε πολιτικό κόστος.Ναι,μεσοπρόθεσμο.Αν όμως αποδώσουν τα μέτρα,αν ο κόσμος δει σε δυο χρόνια αποτελεσματικότητα,το κόστος θαναι βραχυχρόνιο.
Αν όμως δεν παρθούν ΤΩΡΑ σημαντικές αποφάσεις,τα προβλήματα θα χρονίζουν,θα μεγεθύνονται,οι βολεμένοι θα συνεχίσουν να καλοπερνάνε και ο λαός θα εξακολουθήσει να ζει στο ίδιο μίζερο περιβάλλον.
Τώρα λοιπόν.Και με αγνόηση λαικισμών είτε αυτοί προέρχονται από την αντιπολίτευση,είτε τα ΜΜΕ,είτε τα μπλογκς.
Σημασία έχει να προσφέρεις στην πατρίδα.Και ναι,μπορεί ο Ελληνικός λαός να μη σε επικροτήσει έστω κι αν έχεις πετύχει.
Αλλά το παν δεν είναι η νίκη στις εκλογές.Αυτό που μετράει τι θα έχεις αφήσει,αν έχεις προσφέρει στην πατρίδα.Πώς θα γραφτείς στην ιστορία.
Ετσι δεν είναι Γιώργο;Γιατί εσύ δεν είσαι Καραμανλής.
Αν θέλει να τη διατηρήσει απλά δε χρειάζεται να κάνει...ΤΙΠΟΤΑ.
Αρκεί να μην πειράξει κεκτημένα,να αφήσει τα κακώς κείμενα ως έχουν ή να τα αγγίξει επιδερμικά,να κάνει μέγιστη χρήση της επικοινωνίας,να λέει μεγάλα λόγια,να δίνει που και πού και κάτι και όλα καλά.
Αυτή ακριβώς ήταν άλλωστε και η τακτική της ΝΔ που της εξασφάλισε εκτός της πρώτης και μια δεύτερη εκλογική νίκη.
Αλλά αυτό θέλει να γίνει ο Παπανδρέου;Ενας δημοφιλής πολιτικός που μετά το τέλος της θητείας του δε θάχει αφήσει τίποτε θετικό;Η ελάχιστα;
Ενας πολιτικός που θα γραφτεί στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας μαζί με τον Καραμανλή;
Δεν το πιστεύω.Γι αυτό ότι σκληρό μέτρο πρέπει να παρθεί,να παρθεί ΤΩΡΑ.
Τώρα,πέρα από πολιτικό κόστος.Αρκεί να υπάρχει σχέδιο,αρκεί τα σκληρά αυτά μέτρα να αποδώσουν.Σε δύο,τρία χρόνια.Ούτως ώστε τότε να μπορέσει μέσα σ ένα κράτος που λειτουργεί με ευνομία και σεβασμό στον πολίτη,να κάνει μια μεγάλη αναδιανομή.
Αρκεί να πληρώσει ο κόσμος αναλογικά.Να χτυπηθούν αμείλικτα αυτοί που φοροδιαφεύγουν.Με το οποιοδήποτε κόστος.
Με προστασία των αδύναμων.Με νομοθετικές πράξεις που δε θα έχουν κόστος αλλά θα δημιουργούν στον πολίτη μια αίσθηση δικαίου,ευνομίας και αλλαγής της καθημερινότητάς του.
Με την κυβέρνηση και τα στελέχη του ευρύτερου Πασόκ να δίνουν το παράδειγμα.Με σεβασμό στο χρήμα του Ελληνικού λαού.Με τιμωρία όσων αποδεδειγμένα δείξουν ότι δε το σέβονται.
Aν εξηγεί συνεχώς γιατί κάνει τί,που αποσκοπεί,πότε και τι κέρδος θα υπάρξει για το λαό απ'την εκάστοτε κίνηση.
Ναι,ξέρω.Αν παρθούν αυτά τα σκληρά μέτρα θα υπάρξει είπαμε πολιτικό κόστος.Ναι,μεσοπρόθεσμο.Αν όμως αποδώσουν τα μέτρα,αν ο κόσμος δει σε δυο χρόνια αποτελεσματικότητα,το κόστος θαναι βραχυχρόνιο.
Αν όμως δεν παρθούν ΤΩΡΑ σημαντικές αποφάσεις,τα προβλήματα θα χρονίζουν,θα μεγεθύνονται,οι βολεμένοι θα συνεχίσουν να καλοπερνάνε και ο λαός θα εξακολουθήσει να ζει στο ίδιο μίζερο περιβάλλον.
Τώρα λοιπόν.Και με αγνόηση λαικισμών είτε αυτοί προέρχονται από την αντιπολίτευση,είτε τα ΜΜΕ,είτε τα μπλογκς.
Σημασία έχει να προσφέρεις στην πατρίδα.Και ναι,μπορεί ο Ελληνικός λαός να μη σε επικροτήσει έστω κι αν έχεις πετύχει.
Αλλά το παν δεν είναι η νίκη στις εκλογές.Αυτό που μετράει τι θα έχεις αφήσει,αν έχεις προσφέρει στην πατρίδα.Πώς θα γραφτείς στην ιστορία.
Ετσι δεν είναι Γιώργο;Γιατί εσύ δεν είσαι Καραμανλής.
Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009
ΛΟΒΕΡΔΟΣ UPDATE
Εμ δε μ αφήνει σε ησυχία.
Απ'τις Γραφικότητες του Εθνους
Κωλύεται
«Πώς βλέπετε τον βηματισμό του πρώτου μήνα της κυβέρνησης; Είστε ικανοποιημένος;», ρώτησαν (από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Θέμα 98,9») τον Α. Λοβέρδο. Ο υπουργός Εργασίας απάντησε: «Δεν έχει νόημα εγώ να σας λέω ότι όλα πάνε καλά. Είμαι ένα μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου που γνωρίζει τον ρόλο του, τον έχει διδάξει στο παρελθόν ως καθηγητής. Ο,τι έχεις να πεις το λες μέσα στην κυβέρνηση. Δεν λες τίποτε δημοσίως». Αν καταλαβαίνουμε σωστά, ο Ανδρέας κάτι θέλει να πει, αλλά... κωλύεται.
Απ'τις Γραφικότητες του Εθνους
Κωλύεται
«Πώς βλέπετε τον βηματισμό του πρώτου μήνα της κυβέρνησης; Είστε ικανοποιημένος;», ρώτησαν (από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Θέμα 98,9») τον Α. Λοβέρδο. Ο υπουργός Εργασίας απάντησε: «Δεν έχει νόημα εγώ να σας λέω ότι όλα πάνε καλά. Είμαι ένα μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου που γνωρίζει τον ρόλο του, τον έχει διδάξει στο παρελθόν ως καθηγητής. Ο,τι έχεις να πεις το λες μέσα στην κυβέρνηση. Δεν λες τίποτε δημοσίως». Αν καταλαβαίνουμε σωστά, ο Ανδρέας κάτι θέλει να πει, αλλά... κωλύεται.
ΧΑΡΟΥΛΑ-ΣΑΝ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΑΛΟ ΚΡΑΣΙ
Η Χαρούλα μας σεβάστηκε όλα αυτά τα χρόνια.Και τη σεβάστηκε και ο κόσμος.Και ο τύπος.Τον κέρδισε το σεβασμό μας.Με τη μουσική της,με τις επιλογές της και με τη στάση ζωής της.
Ετσι ακόμη και το σοβαρό πρόβλημα υγείας που πέρασε,σεβάστηκαν όλοι και δε το δημοσιοποίησαν.Χρόνια μετά,η ίδια η Χαρούλα το μοιράζεται μαζί μας σε μια υπέροχη συνέντευξη με αφορμή το νέο της δίσκο.
Σαν μουσικό αφιέρωμα παραθέτω ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ αλλά και ένα άλλο απίστευτο τραγούδι απ τον ολοκαίνουργιο δίσκο της που έφτιαξε ένας φίλος.Με στίχους μαχαίρια.
«Θέλω κάποιος να με πάρει από το χέρι»
Του ΦΩΤΗ ΑΠΕΡΓΗ
Μελωδίες συνθετών από την Ελλάδα, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αργεντινή και, βέβαια, δικές της συναντώνται στο καινούριο άλμπουμ της Χ. Αλεξίου «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να 'σαι», που κυκλοφορεί αύριο. Κι όμως, όλα τα τραγούδια μοιάζουν σα να 'ναι γραμμένα από κείνη. Δεν είναι μόνο η φωνή της που τα σφραγίζει, είναι κι οι στίχοι της, τόσο εξομολογητικοί όσο ποτέ μετά την «Οδό Νεφέλης». Το χρειαζόταν προφανώς, έπειτα από τόσο καιρό που έζησε μονάχα με τον εαυτό της και τους πολύ δικούς της.
Παρούσα και στα βιβλιοπωλεία, μέσ' από το φροντισμένο λεύκωμα που υπογράφει ο Γιώργος Τσάμπρας (εκδ. Κ. Αδάμ Εκδοτική), ετοιμάζεται και για τις 15 συναυλίες που θα δώσει από τίς 23 Ιανουαρίου στο «Παλλάς». Προς το παρόν, όμως, παίρνει θέση στην αγαπημένη πολυθρόνα της, στο σπίτι της, πατώ το record και τη ρωτώ τι ενώνει τα τραγούδια της.
«Τα ενώνει ότι έχουν κάτι μεσογειακό, ανεξάρτητα από την εθνικότητα των συνθετών τους, τα ενώνει ακόμα ότι μεταφέρουν τις δικές μου εξομολογήσεις που σημειώνω πότε σ' ένα λογαριασμό της ΔΕΗ, πότε στην απόδειξη των διοδίων, πότε σ' ένα μπλοκ καθώς ακούω μουσική. Αρχισα να γράφω το "Μεγάλωσα" ενώ άκουγα ένα ηλεκτρικό σόλο του Αντώνη Μιτζέλου από τους Τερμίτες. Κάτι ξεκλείδωσε μέσα μου. Οταν ξαναδιάβασα τους στίχους, είπα, "μόνο με τα σκοτεινά μεγάλωσες; Δεν έζησες και φως;" Σκέφτηκα να γράψω κάτι και γι' αυτό, αλλά θα ήταν πολύ επιτηδευμένο. Αυτό το τραγούδι μού βγήκε. Ας μου κάνουν μήνυση!»
- Μεγαλώσατε, λέτε στο κομμάτι αυτό, «με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας/ με βλέμματα συμπάθειας και άσκοπης προσπάθειας/ να είμαστε καλοί». Τι εννοείτε;
«Εμένα η παρόρμηση, ο ενθουσιασμός, το πρώτο βλέμμα μ' έναν άνθρωπο με κατεύθυναν πολύ στη ζωή μου. Κι έτσι δημιουργούνταν προβλήματα μετά, γιατί η χημεία τελειώνει γρήγορα. Επίσης, η δουλειά μου χρειάστηκε πολλή δοσοληψία. Ο,τι φτιάχνω έχει πολλή ψυχή και έκθεση. Και πολλές φορές ένιωσα ότι, από τη στιγμή που μετά αυτό το πουλάω, μπορεί να ξεπουλάω αγαθά της ψυχής μου. Οσο για τις προσπάθειες να είμαστε καλοί, όλοι πρέπει να αναλογιστούμε πόσα κάνουμε προκειμένου να μας αγαπούν οι άλλοι, και πως έτσι ξεχνάμε τον αληθινό μας εαυτό».
- Εσείς είστε πολύ διαφορετική από αυτό που μας έχετε δείξει;
«Είμαι λιγότερο δυναμική, λιγότερο εργατική, είμαι ένας ράθυμος άνθρωπος στη ουσία, κι όμως δουλεύω πολύ, παίρνω αποφάσεις, κατευθύνω -όχι, ψέματα: φροντίζω- τις ζωές άλλων ανθρώπων. Μου λείπει όμως πια κάποιος να με πάρει απ' το χέρι και να με οδηγήσει κάπου ή απλώς να μου κάνει παρέα, χωρίς αυτό να πρέπει να γίνει ένα συναισθηματικό έπος».
- Στις σχέσεις σας εσείς ήσαστε εκείνη που έπαιρνε πάντοτε τις αποφάσεις;
«Ναι. Παρ' όλο που πολλές φορές φαινόταν το αντίθετο, εγώ έπαιρνα τις αποφάσεις».
- Σ' ένα άλλο τραγούδι, πάντως, το «Ο άνθρωπός μου», δεν προσδοκάτε μόνο συντροφιά αλλά και ντομπροσύνη.
«Ετσι βγαίνει, ε; Δεν θα ήθελα να φανεί σα να κάνω κριτική στις βιωμένες μου σχέσεις. Αν μπορούσα να τα ζήσω όλα απ' την αρχή, θα 'θελα να ζήσω μια σχέση με την αθωότητα της εφηβείας. Οπου δεν υπάρχουν ψυχικά χρέη, κανείς δεν στέκει πάνω απ' τον άλλον, κανείς δεν πασχίζει ν' αποδείξει κάτι. Αλλά ξέρω ότι αυτό δεν γίνεται πια. Κι έπειτα, δεν νομίζω ότι έχω ακόμα κάτι να δώσω. Αισθάνομαι ότι έχω αγαπήσει πολύ δυνατά και μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου ανήκει στις προηγούμενες σχέσεις μου. Μπορώ να έχω φίλους, να γελάω, να δακρύζω, αλλά να μην είμαι ερωτευμένη. Η ζωή, βέβαια, είναι τόσο απρόβλεπτη, ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Και μ' αρέσει που κρατώ μέσα μου κάτι ιδεατό».
«Οταν ερωτεύομαι, δεν γράφω»
- Τα καλύτερα τραγούδια σας τα γράψατε ερωτευμένη ή λογική;
«Λογική. Οταν ζεις τον έρωτα... έχεις άλλα πράγματα να κάνεις. Δεν χρειάζεται να γράφεις τραγούδια. Απλώς ζεις! Γίνεσαι ευάλωτος, χάνεις τον έλεγχο, πας χωρίς τιμόνι, όμως γι' αυτό είναι ο έρωτας ωραίος».
- Στο «Μεγάλωσα» μιλάτε ακόμα για μια «εφηβεία λάσπη, στο σιχαμένο άστυ», που σας οδήγησε να γίνετε «ενήλικας, μετά νευρωτικός». Είχα την εντύπωση ότι, παρ' όλες τις στερήσεις, μεγαλώσατε σαν ένα υγιές λαϊκό κορίτσι.
«Είχαμε αγάπη. Είχαμε όμως και ταλαιπωρίες. Εχασα τον πατέρα μου πολύ μικρή, αφήσαμε το οικογενειακό μας σπίτι στη Θήβα και ήρθαμε σε μια πόλη που μας συνέθλιβε. Από 13 χρονώ έπρεπε να φροντίζω το σπίτι μου, τη μάνα μου - ο αδελφός μου, πιτσιρικάς κι αυτός, έλειπε στα καράβια. Επρεπε να πολεμήσουμε μόνα μας. Δεν νιώσαμε ότι είχαμε την υποστήριξη των γονιών μας. Κι όταν δεν το 'χεις αυτό, μια ζωή θα σου χρωστιέται. Οταν, λοιπόν, στην ωριμότητά σου πια, διαβάσεις δέκα βιβλία και κάνεις το "λάθος" ν' ασχοληθείς με την ψυχανάλυση, κατανοείς μερικά πράγματα που σ' εμποδίζουν να νιώθεις καλύτερα. Και γι' αυτό κάποτε αποζητάς κάποιον να σε πάρει απ' το χέρι».
- Παλιά, χρειάστηκε να γράψετε τον «Αρχηγό», ένα τραγούδι σαν δήλωση ανεξαρτησίας. Και τώρα αυτά που μοιάζουν με δήλωση... - δεν ξέρω, πώς θα τα χαρακτηρίζατε εσείς;
«Δήλωση ανάγκης συντροφικότητας. Τη μεγαλύτερη χαρά, την επιτυχία, αν δεν την μοιράζεσαι, είναι άχαρη. Ευτυχώς, έχω φίλους, όμως είναι πάντα στη φύση μου ως γυναίκας, να έχω ένα ζητούμενο».
- Πιστεύετε ότι οι άντρες έχουν διαφορετικές ανάγκες από τις γυναίκες;
«Οχι. Τις ίδιες έχουν. Και τους συμπονώ περισσότερο γιατί έχουν όλο το βάρος ν' αποδείξουν πολύ περισσότερα από μας».
- Τα στερεότυπα της αριστεράς και του εντέχνου που κάποτε υπηρετούσατε μαζί με τους άλλους καλούς τραγουδιστές μας συνέβαλαν σ' αυτή τη νεύρωση για την οποία τραγουδάτε;
«Εχω κι εγώ αναρωτηθεί. Υπήρχε μια καταπιεστική πλευρά. Δεν έβαφα τα νύχια μου κόκκινα, αν και το ήθελα. Ηθελα ακόμα να βγω μ' ένα κολλητό κόκκινο φόρεμα με παγέτα. Τρέχαν τα σάλια μου όταν το έβλεπα, αλλά δεν το επέτρεπα στον εαυτό μου. Ομως δεν κατηγορώ το έντεχνο γι' αυτό. Εκεί βρισκόταν η περιπέτεια, το ψάξιμο, η σκέψη που δεν υπήρχε μες στην οικογένειά μου. Ζούσα σ' ένα λούμπεν περιβάλλον κι εμένα κάτι με οδηγούσε κάπου αλλού. Αν δεν είχα διδαχθεί στο έντεχνο, ίσως να μην μπορούσα σήμερα να περάσω μια πολύτιμη ώρα απολαμβάνοντας ένα βιβλίο».
- Χρειάστηκε να περάσετε από μια διεργασία για να τα παραδέχεστε όλ' αυτά δημόσια;
«Εχω μελετήσει αρκετά τον εαυτό μου. Εχω διαβάσει πολύ. Κι έχω συμμετάσχει σε ομάδα ψυχανάλυσης - αυτογνωσίας θα έλεγα καλύτερα... Είμαι, άλλωστε, ένας άνθρωπος που δεν αφήνει να τον καπελώσει κάποιος. Δε γίνομαι θύμα ούτε ενός κόμματος, ούτε μιας κατάστασης. Και διατηρώ το δικαίωμα να τα ανατρέψω όλα».
- Στην ομάδα αυτή δεν νιώθατε ότι οι άλλοι μπορεί να σας βλέπουν ως Αλεξίου;
«Ναι, αλλά αυτή είναι η μαγκιά. Αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο εμείς οι επώνυμοι είναι να μάθουμε να μην υποτιμάμε τους άλλους που έχουν το ίδιο πρόβλημα μ' εμάς, είτε είναι ο φόβος της απόρριψης, είτε η αρρώστια. Εγώ έπαθα καρκίνο. Το λέω πρώτη φορά δημόσια. Σας παρακαλώ να φροντίσετε ν' ακουστεί λίγο... ποιητικά. Από αυτό έχασα και τη μητέρα μου. Αλλά δεν πίστευα ότι θα το πάθω κι εγώ. Ποιος το πιστεύει... Οταν, λοιπόν, χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου, βλέπεις ότι είσαι κι εσύ μια καρδούλα που έχει ανάγκη από φροντίδα. Αν, όμως, έχεις τον τίτλο του δυνατού... Σκεφτείτε πως όταν χειρουργήθηκα στο μαστό, καταδέχτηκα μόνο να αναβάλω την πρεμιέρα μου για μία βδομάδα. Το μόνο που ήθελα εκείνη τη στιγμή ήταν να με πάρουν αγκαλιά και να πενθήσω. Αλλά είπα "όχι! Δεν θα το αφήσω αυτό να με νικήσει, θα του δείξω εγώ!" Πόσους τέτοιους βιασμούς δεν έχουμε κάνει στον εαυτό μας... Τότε λοιπόν ένιωσα και την ανάγκη να μπω σε μια ομάδα. Και με βοήθησε πολύ. Είναι εξαιρετικά λυτρωτική η στιγμή που ζητάς βοήθεια. Τότε αρχίζεις να μαλακώνεις, όταν λες "φτάνει πια το smile, φτάνει το πάμε παρακάτω". Ε, δεν πάμε παρακάτω αν δεν πενθήσουμε πρώτα για ό,τι έχουμε χάσει. Ευτυχώς, δεν είχα σοβαρές συνέπειες, όπως άλλοι. Κι έτσι μου έμεινε το δώρο της αυτογνωσίας».
- Και σας είναι εύκολη αυτή η στάση σήμερα που στην ελληνική κοινωνία επιβάλλεται το «smile» πάνω απ' όλα;
«Δεν ξέρω πια τι είναι ελληνικό. Βλέπω ότι με το ζόρι κάποιες περιοχές της Ελλάδας προσπαθούν να κρατήσουν ένα χαρακτήρα. Αλλά εγώ δεν θέλω να βρίσκω την ελληνικότητα μόνο κάπου στην Κρήτη ή στην Αλεξανδρούπολη. Θέλω να επιβιώνει στην καθημερινότητά μου. Εχει δημιουργηθεί ένα τέρας που περνά στο συναίσθημα, τη σκέψη και τη συμπεριφορά μας. Κάνει να πω σ' αγαπώ ή θ' ακουστεί ντεμοντέ; Εδώ, έχουμε αρχίσει να μην ακούμε κανονικά τ' όνομά μας. Σε λένε "κοριτσάκι, τζουτζούκα, Λουλού" και δεν μπορούν να πουν "καλημέρα, Χαρούλα!" Ξέρετε πόσο σπουδαίο είναι να μπορείς να μιλήσεις στον κολλητό σου με το κανονικό του όνομα και να μη χρειάζεται να το παραλλάξεις; Μ' αρέσει πολύ που με λέει ο γιος μου, ο Μάνος, μητέρα. Με λέει και μαμά, αλλά προτιμώ το μητέρα».
- Πιστεύετε ότι έχουμε απομακρυνθεί απ' ό,τι ήμασταν...
«Εκφυλισμός λέγεται. Μη λυπάστε τις λέξεις».
- Οι στίχοι σας δείχνουν ότι δεν νιώθετε αλώβητη από αυτόν. «Σύνδεση otenet,/ γλυκά απ' το Palette,/ μετά στα Silhouette/ Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ/ Τα όνειρα σε σύνθλιψη, αργότερα η κατάθλιψη».
«Γιατί εγώ δεν είμαι άνθρωπος, δεν έχω αδυναμίες; Δεν έπαιξα κι εγώ το παιχνίδι της επιτυχίας;».
- Παλιότερα, μάλιστα, είχατε και την εξουσία που σας έδιναν η αριστερά και το έντεχνο ως αντίδωρο για την καταπίεση που σας επέβαλλαν. Οταν άλλαξαν οι εποχές και κυριάρχησε το λάιφσταϊλ, τη χάσατε αυτή την εξουσία. Σάς κλόνισε αυτό;
«Οχι, γιατί ο έντεχνος είναι τόσο καβαλημένος, που δεν σκέφτεται ποτέ ότι μπορεί να χάσει την εξουσία του. Ακόμα και στην αποτυχία του, θέλει να πιστεύει ότι τα τραγούδια του δεν ήταν για τους πολλούς, αυτός για τρεις ανθρώπους τα είπε. Υπάρχει πολύ κόμπλεξ στο χώρο μας. Και αν δεν αναγνωρίσουμε ότι πολλοί από αυτούς που έρχονται να μας ακούσουν, χθες διασκέδαζαν μ' αυτούς που θεωρούμε τελείως αντίθετους, δεν θα επιβιώσουμε».
«Ο,τι έχω γράψει σας το έχω τραγουδήσει»
- Ανάμεσα σε άλλα τραγουδάτε «μεγάλωσα θα πει - να κάνεις το παπί/ Να πολεμάς στον καναπέ/ να μην μπορείς χωρίς φραπέ». Υπάρχει κάτι για το οποίο θα βγαίνατε σήμερα στο δρόμο;
«Πολλά! Από τα χαλασμένα πεζοδρόμια ώς τις συντάξεις της ντροπής που παίρνουν χιλιάδες άνθρωποι. Αλλά δεν βγαίνω...»
- Ας τελειώσουμε με το «Μυστικό». Οπου μια γυναίκα «εξομολογείται» στον σύντροφό της, την ώρα που εκείνος κοιμάται, ότι πήγε με άλλον.
«Είδα μια ταινία, όπου μια γυναίκα διώχνει τον εραστή της όταν αποφυλακίζεται ο άντρας της. Και διάβασα ένα καταπληκτικό βιβλίο, την "Πέτρα της υπομονής". Αυτά μαζί γέννησαν αυτό το τραγούδι. Νομίζω όμως ότι μιλά για κάτι που έχει συμβεί στο 99% των ανθρώπων. Το 1%... είμαι εγώ».
- Εχετε γράψει εξομολογητικούς στίχους που προτιμήσατε να μη δημοσιοποιήσετε;
«Οχι. Ο,τι έχω γράψει σας το έχω τραγουδήσει. Βέβαια, έχω ζήσει πράγματα που δεν θα τα έλεγα ποτέ. Τα κρατάω τα μυστικά μου. Και τα αγαπάω».
«Μπορούμε να τελειώσουμε έτσι» της λέω και, βλέποντας πως συμφωνεί, κλείνω το κασετόφωνο.
«Δεν ήμουν και πολύ τσούλα στη ζωή μου έτσι κι αλλιώς» λέει χαμογελώντας, καθώς σηκώνεται από την πολυθρόνα.
- Να το γράψω αυτό;
«Να τα γράψετε όλα».*
Ετσι ακόμη και το σοβαρό πρόβλημα υγείας που πέρασε,σεβάστηκαν όλοι και δε το δημοσιοποίησαν.Χρόνια μετά,η ίδια η Χαρούλα το μοιράζεται μαζί μας σε μια υπέροχη συνέντευξη με αφορμή το νέο της δίσκο.
Σαν μουσικό αφιέρωμα παραθέτω ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ αλλά και ένα άλλο απίστευτο τραγούδι απ τον ολοκαίνουργιο δίσκο της που έφτιαξε ένας φίλος.Με στίχους μαχαίρια.
«Θέλω κάποιος να με πάρει από το χέρι»
Του ΦΩΤΗ ΑΠΕΡΓΗ
Μελωδίες συνθετών από την Ελλάδα, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αργεντινή και, βέβαια, δικές της συναντώνται στο καινούριο άλμπουμ της Χ. Αλεξίου «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να 'σαι», που κυκλοφορεί αύριο. Κι όμως, όλα τα τραγούδια μοιάζουν σα να 'ναι γραμμένα από κείνη. Δεν είναι μόνο η φωνή της που τα σφραγίζει, είναι κι οι στίχοι της, τόσο εξομολογητικοί όσο ποτέ μετά την «Οδό Νεφέλης». Το χρειαζόταν προφανώς, έπειτα από τόσο καιρό που έζησε μονάχα με τον εαυτό της και τους πολύ δικούς της.
Παρούσα και στα βιβλιοπωλεία, μέσ' από το φροντισμένο λεύκωμα που υπογράφει ο Γιώργος Τσάμπρας (εκδ. Κ. Αδάμ Εκδοτική), ετοιμάζεται και για τις 15 συναυλίες που θα δώσει από τίς 23 Ιανουαρίου στο «Παλλάς». Προς το παρόν, όμως, παίρνει θέση στην αγαπημένη πολυθρόνα της, στο σπίτι της, πατώ το record και τη ρωτώ τι ενώνει τα τραγούδια της.
«Τα ενώνει ότι έχουν κάτι μεσογειακό, ανεξάρτητα από την εθνικότητα των συνθετών τους, τα ενώνει ακόμα ότι μεταφέρουν τις δικές μου εξομολογήσεις που σημειώνω πότε σ' ένα λογαριασμό της ΔΕΗ, πότε στην απόδειξη των διοδίων, πότε σ' ένα μπλοκ καθώς ακούω μουσική. Αρχισα να γράφω το "Μεγάλωσα" ενώ άκουγα ένα ηλεκτρικό σόλο του Αντώνη Μιτζέλου από τους Τερμίτες. Κάτι ξεκλείδωσε μέσα μου. Οταν ξαναδιάβασα τους στίχους, είπα, "μόνο με τα σκοτεινά μεγάλωσες; Δεν έζησες και φως;" Σκέφτηκα να γράψω κάτι και γι' αυτό, αλλά θα ήταν πολύ επιτηδευμένο. Αυτό το τραγούδι μού βγήκε. Ας μου κάνουν μήνυση!»
- Μεγαλώσατε, λέτε στο κομμάτι αυτό, «με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας/ με βλέμματα συμπάθειας και άσκοπης προσπάθειας/ να είμαστε καλοί». Τι εννοείτε;
«Εμένα η παρόρμηση, ο ενθουσιασμός, το πρώτο βλέμμα μ' έναν άνθρωπο με κατεύθυναν πολύ στη ζωή μου. Κι έτσι δημιουργούνταν προβλήματα μετά, γιατί η χημεία τελειώνει γρήγορα. Επίσης, η δουλειά μου χρειάστηκε πολλή δοσοληψία. Ο,τι φτιάχνω έχει πολλή ψυχή και έκθεση. Και πολλές φορές ένιωσα ότι, από τη στιγμή που μετά αυτό το πουλάω, μπορεί να ξεπουλάω αγαθά της ψυχής μου. Οσο για τις προσπάθειες να είμαστε καλοί, όλοι πρέπει να αναλογιστούμε πόσα κάνουμε προκειμένου να μας αγαπούν οι άλλοι, και πως έτσι ξεχνάμε τον αληθινό μας εαυτό».
- Εσείς είστε πολύ διαφορετική από αυτό που μας έχετε δείξει;
«Είμαι λιγότερο δυναμική, λιγότερο εργατική, είμαι ένας ράθυμος άνθρωπος στη ουσία, κι όμως δουλεύω πολύ, παίρνω αποφάσεις, κατευθύνω -όχι, ψέματα: φροντίζω- τις ζωές άλλων ανθρώπων. Μου λείπει όμως πια κάποιος να με πάρει απ' το χέρι και να με οδηγήσει κάπου ή απλώς να μου κάνει παρέα, χωρίς αυτό να πρέπει να γίνει ένα συναισθηματικό έπος».
- Στις σχέσεις σας εσείς ήσαστε εκείνη που έπαιρνε πάντοτε τις αποφάσεις;
«Ναι. Παρ' όλο που πολλές φορές φαινόταν το αντίθετο, εγώ έπαιρνα τις αποφάσεις».
- Σ' ένα άλλο τραγούδι, πάντως, το «Ο άνθρωπός μου», δεν προσδοκάτε μόνο συντροφιά αλλά και ντομπροσύνη.
«Ετσι βγαίνει, ε; Δεν θα ήθελα να φανεί σα να κάνω κριτική στις βιωμένες μου σχέσεις. Αν μπορούσα να τα ζήσω όλα απ' την αρχή, θα 'θελα να ζήσω μια σχέση με την αθωότητα της εφηβείας. Οπου δεν υπάρχουν ψυχικά χρέη, κανείς δεν στέκει πάνω απ' τον άλλον, κανείς δεν πασχίζει ν' αποδείξει κάτι. Αλλά ξέρω ότι αυτό δεν γίνεται πια. Κι έπειτα, δεν νομίζω ότι έχω ακόμα κάτι να δώσω. Αισθάνομαι ότι έχω αγαπήσει πολύ δυνατά και μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου ανήκει στις προηγούμενες σχέσεις μου. Μπορώ να έχω φίλους, να γελάω, να δακρύζω, αλλά να μην είμαι ερωτευμένη. Η ζωή, βέβαια, είναι τόσο απρόβλεπτη, ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Και μ' αρέσει που κρατώ μέσα μου κάτι ιδεατό».
«Οταν ερωτεύομαι, δεν γράφω»
- Τα καλύτερα τραγούδια σας τα γράψατε ερωτευμένη ή λογική;
«Λογική. Οταν ζεις τον έρωτα... έχεις άλλα πράγματα να κάνεις. Δεν χρειάζεται να γράφεις τραγούδια. Απλώς ζεις! Γίνεσαι ευάλωτος, χάνεις τον έλεγχο, πας χωρίς τιμόνι, όμως γι' αυτό είναι ο έρωτας ωραίος».
- Στο «Μεγάλωσα» μιλάτε ακόμα για μια «εφηβεία λάσπη, στο σιχαμένο άστυ», που σας οδήγησε να γίνετε «ενήλικας, μετά νευρωτικός». Είχα την εντύπωση ότι, παρ' όλες τις στερήσεις, μεγαλώσατε σαν ένα υγιές λαϊκό κορίτσι.
«Είχαμε αγάπη. Είχαμε όμως και ταλαιπωρίες. Εχασα τον πατέρα μου πολύ μικρή, αφήσαμε το οικογενειακό μας σπίτι στη Θήβα και ήρθαμε σε μια πόλη που μας συνέθλιβε. Από 13 χρονώ έπρεπε να φροντίζω το σπίτι μου, τη μάνα μου - ο αδελφός μου, πιτσιρικάς κι αυτός, έλειπε στα καράβια. Επρεπε να πολεμήσουμε μόνα μας. Δεν νιώσαμε ότι είχαμε την υποστήριξη των γονιών μας. Κι όταν δεν το 'χεις αυτό, μια ζωή θα σου χρωστιέται. Οταν, λοιπόν, στην ωριμότητά σου πια, διαβάσεις δέκα βιβλία και κάνεις το "λάθος" ν' ασχοληθείς με την ψυχανάλυση, κατανοείς μερικά πράγματα που σ' εμποδίζουν να νιώθεις καλύτερα. Και γι' αυτό κάποτε αποζητάς κάποιον να σε πάρει απ' το χέρι».
- Παλιά, χρειάστηκε να γράψετε τον «Αρχηγό», ένα τραγούδι σαν δήλωση ανεξαρτησίας. Και τώρα αυτά που μοιάζουν με δήλωση... - δεν ξέρω, πώς θα τα χαρακτηρίζατε εσείς;
«Δήλωση ανάγκης συντροφικότητας. Τη μεγαλύτερη χαρά, την επιτυχία, αν δεν την μοιράζεσαι, είναι άχαρη. Ευτυχώς, έχω φίλους, όμως είναι πάντα στη φύση μου ως γυναίκας, να έχω ένα ζητούμενο».
- Πιστεύετε ότι οι άντρες έχουν διαφορετικές ανάγκες από τις γυναίκες;
«Οχι. Τις ίδιες έχουν. Και τους συμπονώ περισσότερο γιατί έχουν όλο το βάρος ν' αποδείξουν πολύ περισσότερα από μας».
- Τα στερεότυπα της αριστεράς και του εντέχνου που κάποτε υπηρετούσατε μαζί με τους άλλους καλούς τραγουδιστές μας συνέβαλαν σ' αυτή τη νεύρωση για την οποία τραγουδάτε;
«Εχω κι εγώ αναρωτηθεί. Υπήρχε μια καταπιεστική πλευρά. Δεν έβαφα τα νύχια μου κόκκινα, αν και το ήθελα. Ηθελα ακόμα να βγω μ' ένα κολλητό κόκκινο φόρεμα με παγέτα. Τρέχαν τα σάλια μου όταν το έβλεπα, αλλά δεν το επέτρεπα στον εαυτό μου. Ομως δεν κατηγορώ το έντεχνο γι' αυτό. Εκεί βρισκόταν η περιπέτεια, το ψάξιμο, η σκέψη που δεν υπήρχε μες στην οικογένειά μου. Ζούσα σ' ένα λούμπεν περιβάλλον κι εμένα κάτι με οδηγούσε κάπου αλλού. Αν δεν είχα διδαχθεί στο έντεχνο, ίσως να μην μπορούσα σήμερα να περάσω μια πολύτιμη ώρα απολαμβάνοντας ένα βιβλίο».
- Χρειάστηκε να περάσετε από μια διεργασία για να τα παραδέχεστε όλ' αυτά δημόσια;
«Εχω μελετήσει αρκετά τον εαυτό μου. Εχω διαβάσει πολύ. Κι έχω συμμετάσχει σε ομάδα ψυχανάλυσης - αυτογνωσίας θα έλεγα καλύτερα... Είμαι, άλλωστε, ένας άνθρωπος που δεν αφήνει να τον καπελώσει κάποιος. Δε γίνομαι θύμα ούτε ενός κόμματος, ούτε μιας κατάστασης. Και διατηρώ το δικαίωμα να τα ανατρέψω όλα».
- Στην ομάδα αυτή δεν νιώθατε ότι οι άλλοι μπορεί να σας βλέπουν ως Αλεξίου;
«Ναι, αλλά αυτή είναι η μαγκιά. Αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο εμείς οι επώνυμοι είναι να μάθουμε να μην υποτιμάμε τους άλλους που έχουν το ίδιο πρόβλημα μ' εμάς, είτε είναι ο φόβος της απόρριψης, είτε η αρρώστια. Εγώ έπαθα καρκίνο. Το λέω πρώτη φορά δημόσια. Σας παρακαλώ να φροντίσετε ν' ακουστεί λίγο... ποιητικά. Από αυτό έχασα και τη μητέρα μου. Αλλά δεν πίστευα ότι θα το πάθω κι εγώ. Ποιος το πιστεύει... Οταν, λοιπόν, χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου, βλέπεις ότι είσαι κι εσύ μια καρδούλα που έχει ανάγκη από φροντίδα. Αν, όμως, έχεις τον τίτλο του δυνατού... Σκεφτείτε πως όταν χειρουργήθηκα στο μαστό, καταδέχτηκα μόνο να αναβάλω την πρεμιέρα μου για μία βδομάδα. Το μόνο που ήθελα εκείνη τη στιγμή ήταν να με πάρουν αγκαλιά και να πενθήσω. Αλλά είπα "όχι! Δεν θα το αφήσω αυτό να με νικήσει, θα του δείξω εγώ!" Πόσους τέτοιους βιασμούς δεν έχουμε κάνει στον εαυτό μας... Τότε λοιπόν ένιωσα και την ανάγκη να μπω σε μια ομάδα. Και με βοήθησε πολύ. Είναι εξαιρετικά λυτρωτική η στιγμή που ζητάς βοήθεια. Τότε αρχίζεις να μαλακώνεις, όταν λες "φτάνει πια το smile, φτάνει το πάμε παρακάτω". Ε, δεν πάμε παρακάτω αν δεν πενθήσουμε πρώτα για ό,τι έχουμε χάσει. Ευτυχώς, δεν είχα σοβαρές συνέπειες, όπως άλλοι. Κι έτσι μου έμεινε το δώρο της αυτογνωσίας».
- Και σας είναι εύκολη αυτή η στάση σήμερα που στην ελληνική κοινωνία επιβάλλεται το «smile» πάνω απ' όλα;
«Δεν ξέρω πια τι είναι ελληνικό. Βλέπω ότι με το ζόρι κάποιες περιοχές της Ελλάδας προσπαθούν να κρατήσουν ένα χαρακτήρα. Αλλά εγώ δεν θέλω να βρίσκω την ελληνικότητα μόνο κάπου στην Κρήτη ή στην Αλεξανδρούπολη. Θέλω να επιβιώνει στην καθημερινότητά μου. Εχει δημιουργηθεί ένα τέρας που περνά στο συναίσθημα, τη σκέψη και τη συμπεριφορά μας. Κάνει να πω σ' αγαπώ ή θ' ακουστεί ντεμοντέ; Εδώ, έχουμε αρχίσει να μην ακούμε κανονικά τ' όνομά μας. Σε λένε "κοριτσάκι, τζουτζούκα, Λουλού" και δεν μπορούν να πουν "καλημέρα, Χαρούλα!" Ξέρετε πόσο σπουδαίο είναι να μπορείς να μιλήσεις στον κολλητό σου με το κανονικό του όνομα και να μη χρειάζεται να το παραλλάξεις; Μ' αρέσει πολύ που με λέει ο γιος μου, ο Μάνος, μητέρα. Με λέει και μαμά, αλλά προτιμώ το μητέρα».
- Πιστεύετε ότι έχουμε απομακρυνθεί απ' ό,τι ήμασταν...
«Εκφυλισμός λέγεται. Μη λυπάστε τις λέξεις».
- Οι στίχοι σας δείχνουν ότι δεν νιώθετε αλώβητη από αυτόν. «Σύνδεση otenet,/ γλυκά απ' το Palette,/ μετά στα Silhouette/ Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ/ Τα όνειρα σε σύνθλιψη, αργότερα η κατάθλιψη».
«Γιατί εγώ δεν είμαι άνθρωπος, δεν έχω αδυναμίες; Δεν έπαιξα κι εγώ το παιχνίδι της επιτυχίας;».
- Παλιότερα, μάλιστα, είχατε και την εξουσία που σας έδιναν η αριστερά και το έντεχνο ως αντίδωρο για την καταπίεση που σας επέβαλλαν. Οταν άλλαξαν οι εποχές και κυριάρχησε το λάιφσταϊλ, τη χάσατε αυτή την εξουσία. Σάς κλόνισε αυτό;
«Οχι, γιατί ο έντεχνος είναι τόσο καβαλημένος, που δεν σκέφτεται ποτέ ότι μπορεί να χάσει την εξουσία του. Ακόμα και στην αποτυχία του, θέλει να πιστεύει ότι τα τραγούδια του δεν ήταν για τους πολλούς, αυτός για τρεις ανθρώπους τα είπε. Υπάρχει πολύ κόμπλεξ στο χώρο μας. Και αν δεν αναγνωρίσουμε ότι πολλοί από αυτούς που έρχονται να μας ακούσουν, χθες διασκέδαζαν μ' αυτούς που θεωρούμε τελείως αντίθετους, δεν θα επιβιώσουμε».
«Ο,τι έχω γράψει σας το έχω τραγουδήσει»
- Ανάμεσα σε άλλα τραγουδάτε «μεγάλωσα θα πει - να κάνεις το παπί/ Να πολεμάς στον καναπέ/ να μην μπορείς χωρίς φραπέ». Υπάρχει κάτι για το οποίο θα βγαίνατε σήμερα στο δρόμο;
«Πολλά! Από τα χαλασμένα πεζοδρόμια ώς τις συντάξεις της ντροπής που παίρνουν χιλιάδες άνθρωποι. Αλλά δεν βγαίνω...»
- Ας τελειώσουμε με το «Μυστικό». Οπου μια γυναίκα «εξομολογείται» στον σύντροφό της, την ώρα που εκείνος κοιμάται, ότι πήγε με άλλον.
«Είδα μια ταινία, όπου μια γυναίκα διώχνει τον εραστή της όταν αποφυλακίζεται ο άντρας της. Και διάβασα ένα καταπληκτικό βιβλίο, την "Πέτρα της υπομονής". Αυτά μαζί γέννησαν αυτό το τραγούδι. Νομίζω όμως ότι μιλά για κάτι που έχει συμβεί στο 99% των ανθρώπων. Το 1%... είμαι εγώ».
- Εχετε γράψει εξομολογητικούς στίχους που προτιμήσατε να μη δημοσιοποιήσετε;
«Οχι. Ο,τι έχω γράψει σας το έχω τραγουδήσει. Βέβαια, έχω ζήσει πράγματα που δεν θα τα έλεγα ποτέ. Τα κρατάω τα μυστικά μου. Και τα αγαπάω».
«Μπορούμε να τελειώσουμε έτσι» της λέω και, βλέποντας πως συμφωνεί, κλείνω το κασετόφωνο.
«Δεν ήμουν και πολύ τσούλα στη ζωή μου έτσι κι αλλιώς» λέει χαμογελώντας, καθώς σηκώνεται από την πολυθρόνα.
- Να το γράψω αυτό;
«Να τα γράψετε όλα».*
Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009
ΑΥΤΗ Η ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ ΜΕΓΚΑ
Από ποιον αιώνα έρχεται;Την ακούω τόσην ώρα και δεν πιστεύω στ αυτιά μου.
Το ακροτελεύτιό της δε,οτι το ότι δε λειτουργεί σωστά το δημόσιο,δεν φταίνε οι υπάλληλοι.
Λαικισμός αισχίστου είδους.Οι υπάλληλοι δε φταίνε ΠΟΤΕ.
Οσο για τους στέιζερς που ακούω,και τα επιχειρήματά τους...άστα να πάνε
Το ακροτελεύτιό της δε,οτι το ότι δε λειτουργεί σωστά το δημόσιο,δεν φταίνε οι υπάλληλοι.
Λαικισμός αισχίστου είδους.Οι υπάλληλοι δε φταίνε ΠΟΤΕ.
Οσο για τους στέιζερς που ακούω,και τα επιχειρήματά τους...άστα να πάνε
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ,ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ
Αναρωτιέμαι:πόσοι Ελληνες υπάρχουν που διαφωνούν με την κατάργηση του ρουσφετιού;
Πόσοι είναι αυτοί που θα ήθελαν να εξακολουθήσει αυτό το άθλιο σύστημα συναλλαγής ώστε να τρουπώσεις στο δημόσιο;
Πόσες φορές έχουμε ακούσει,νέους,με πτυχία, να λένε "φεύγω,εδώ δεν έχει μέλλον,εδώ δεν μετράνε τα πτυχια μου,εδώ μόνο άμα έχεις γνωστό προχωράς";
Αναρωτιεμαι,υπάρχουν πολλοί Έλληνες που θέλουν να μείνουμε στο υπανάπτυκτο αυτό σημείο που διώχνει άξια Ελληνόπουλα,απογοητευμένα,στο εξωτερικό;
Αναρωτιέμαι,δεν ήλθε η ώρα,"εμείς που δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού και της δημοκρατίας"να αλλάξουμε ρότα πια;
Η απάντηση που δίνω είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού,συμφωνεί.
Οκ,υπάρχουν,και ξέρω αρκετούς,που θέλουν την Ελλάδα να παραμείνει στάσιμη για να μπορούν αυτοί να εκμεταλλεύονται τις εκάστοτες σχεσεις που έχουν με τους κυβερνώντες.
Αλλά αυτοί,είναι μειονότητα στην Ελλάδα.Η μεγάλη πλειοψηφία του κοσμου θέλει να προχωρήσουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
Και ποια θα έπρεπε να έιναι η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης;
Συνηγορητική φυσικά.Με προειδοποιήσεις οτι θα ελέγχει την τήρηση του νόμου.Κι ότι δε θα επιτρέχει παραθυράκια και καταστρατήγησή του.
Και βέβαια ναι.
Τι διαβάζω λοιπόν;
Επίθεση από την αντιπολίτευση κατά της κυβέρνησης για το νόμο σχετικά με τις προσλήψεις στο δημόσιο
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε το νέο νομοσχέδιο για προσλήψεις στο δημόσιο μόνο μέσω ΑΣΕΠ και κατάργηση της προσαύξησης κατά 50% της μοριοδότησης της εμπειρίας. Για υποκρισία κατηγορεί την κυβέρνηση η ΝΔ, ενώ το ΚΚΕ αναφέρει ότι τα περί αξιοκρατίας είναι εφεύρημα της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας. Καμία πρόσληψη για μια 5ετία τουλάχιστον ζητά ο ΛΑΟΣ, ενώ ο ΣΥΝ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει νέα γενιά συμβασιούχων.
«Η σημερινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου συνιστά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνέχισης της τακτικής παραποίησης της πραγματικότητας και κραυγαλέας υποκρισίας, την οποία ακολουθούν πάντοτε οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύοντας διαχρονικά ότι δεν αλλάζουν όποια λεοντή 'εκσυγχρονισμού' και αν φορέσουν πρόσκαιρα» δήλωσε ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και βουλευτής της ΝΔ Κ. Προκόπης Παυλόπουλος.
Ο κ. Παυλόπουλος κατηγόρησε τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ότι καθιέρωσαν «την ανομία, την ανισότητα, την αδικία και συνακόλουθα τις πελατειακές σχέσεις ιδίως στον τομέα των προσλήψεων» και ανέφερε ότι η κυβέρνηση Καραμανλή «ξεκίνησε να βάλει τάξη στην εξάλειψη της ομηρίας των συμβασιούχων που οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσαν, εκθέτοντας επιπλέον ανεπανόρθωτα τη χώρα στην ΕΕ».
Ειδικότερα για την κατάργηση της προσαύξησης κατά 50% της μοριοδότησης της εμπειρίας, λέει ότι είναι όχι μόνο κοινωνικά άδικη αλλά και αντισυνταγματική, ως αντίθετη προς την αρχή της ισότητας, αλλά και αντίθετη προς τις δεσμεύσεις της χώρας για την προσαρμογή της νομοθεσίας στην κοινοτική οδηγία περί συμβασιούχων.
Το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Δεν μπορεί να υπάρχει αξιοκρατία στη βαρβαρότητα της ανεργίας και στην αθλιότητα της προσωρινής ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας. Τα περί αξιοκρατίας είναι εφεύρημα της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που κάτω από αυτή την ταμπέλα επιχειρεί να κρύψει την επιδίωξή της οι εργαζόμενοι να παραιτηθούν από το δικαίωμά τους για σταθερή και μόνιμη εργασία με σύγχρονα δικαιώματα, αξιοπρεπή μισθό και ελεύθερο χρόνο. Να πειθαναγκαστούν μεταξύ ανεργίας και ελαστικής προσωρινής εργασίας».
Ο εκπρόσωπος ΛΑΟΣ ανέφερε: «Όσο αφήνουμε να επικρατεί η άποψη ότι η μοναδική προοπτική για τους νέους μας είναι η πρόσληψη στο Δημόσιο, θα είμαστε όλο και περισσότερο χαμένοι. Καμία πρόσληψη για μια 5ετία τουλάχιστον και κάλυψη των κενών θέσεων με μετατάξεις».
Η Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού σε ανακοίνωσή της τονίζει: «Η σημερινή απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να απολύσει ουσιαστικά τους συμβασιούχους έργου και τους εργαζόμενους με stage και στη θέση τους να προσλάβει πολύ λιγότερους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου και μάλιστα για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών, οδηγεί χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία».
Η κυβέρνηση, προσθέτει, δημιουργεί μια νέα γενιά συμβασιούχων και οδηγεί σε υπολειτουργία και διάλυση τις δημόσιες υπηρεσίες και τους Οργανισμούς.
Ο ΣΥΝ υποστηρίζει ότι οι σημερινές αποφάσεις της κυβέρνησης είναι «για τα μάτια του κόσμου. Δε λήφθηκαν για να καταργήσουν το ρουσφέτι και την εργασιακή ομηρία, αλλά για να κρύψουν ουσιαστικά τις δεσμεύσεις τους απέναντι στην ΕΕ να παγώσουν οι διαγωνισμοί στο δημόσιο για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για τρία χρόνια και για να απολυθούν οι συμβασιούχοι και οι stagiers στο όνομα της μείωσης των δημοσίων δαπανών και ελλειμμάτων».
Για υποκρισία κατηγορεί την κυβέρνηση η ΝΔ-Τι θράσσος!Τι ξετσιπωσιά!Χαρείτε μοντέρνο κόμμα που θέλει να το ψηφίσει όλος ο Ελληνικός λαός για να...βολεύει όμως μόνο τα παιδιά του.Αυτή είναι η αλλαγή που πρεσβεύουν και η αυτοκριτική.Αντί να επαυξήσουν για να δείξουν ότι έβαλαν μυαλό,αυτοί εκεί,παραμένουν κολλημένοι στο παρελθόν τους και μη δυνάμενοι να ξεκολλήσουν..
Για το ΚΚΕ τι να πει κανείς;Οτι πιο παλαιολιθικό,αναχρονιστικό υπάρχει.
Αλλά ο Συν;Να λέει ότι το Πασόκ ετοιμάζει δικούς του συμβασιούχους;Δίκη προθέσεων;
Στο νομοσχέδιο συμφωνείτε;Πείτε καθαρά.Και ξάστερα.
Αλλά να κάνεις μαντεψιές και αυτό να το θεωρεις και πολιτική και δη σύγχρονη αριστερή,τότε απλά σηκώνω τα χέρια ψηλά.
Αν βάλει το Πασόκ δικούς του και βέβαια να το καταγγείλεις.Αλλά να επιτίθεσαι με βάση του τι ΘΑ κάνει η κυβέρνηση εκτός όλων των άλλων είναι και μεγάλη πολιτική ανοησία.
Αυτή είναι η αντιπολίτευση που έχουμε.Ξέρετε αυτή,που θα έπρεπε να βοηθά την κυβέρνηση να προχωρά πιο γρήγορα και πιο σωστά,με εποικοδομητικές παρατηρήσεις.
Κι αφού ΚΙ εδώ κατακρίνουν,φανταστείτε τι έχουμε να δούμε.
Πόσοι είναι αυτοί που θα ήθελαν να εξακολουθήσει αυτό το άθλιο σύστημα συναλλαγής ώστε να τρουπώσεις στο δημόσιο;
Πόσες φορές έχουμε ακούσει,νέους,με πτυχία, να λένε "φεύγω,εδώ δεν έχει μέλλον,εδώ δεν μετράνε τα πτυχια μου,εδώ μόνο άμα έχεις γνωστό προχωράς";
Αναρωτιεμαι,υπάρχουν πολλοί Έλληνες που θέλουν να μείνουμε στο υπανάπτυκτο αυτό σημείο που διώχνει άξια Ελληνόπουλα,απογοητευμένα,στο εξωτερικό;
Αναρωτιέμαι,δεν ήλθε η ώρα,"εμείς που δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού και της δημοκρατίας"να αλλάξουμε ρότα πια;
Η απάντηση που δίνω είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού,συμφωνεί.
Οκ,υπάρχουν,και ξέρω αρκετούς,που θέλουν την Ελλάδα να παραμείνει στάσιμη για να μπορούν αυτοί να εκμεταλλεύονται τις εκάστοτες σχεσεις που έχουν με τους κυβερνώντες.
Αλλά αυτοί,είναι μειονότητα στην Ελλάδα.Η μεγάλη πλειοψηφία του κοσμου θέλει να προχωρήσουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
Και ποια θα έπρεπε να έιναι η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης;
Συνηγορητική φυσικά.Με προειδοποιήσεις οτι θα ελέγχει την τήρηση του νόμου.Κι ότι δε θα επιτρέχει παραθυράκια και καταστρατήγησή του.
Και βέβαια ναι.
Τι διαβάζω λοιπόν;
Επίθεση από την αντιπολίτευση κατά της κυβέρνησης για το νόμο σχετικά με τις προσλήψεις στο δημόσιο
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε το νέο νομοσχέδιο για προσλήψεις στο δημόσιο μόνο μέσω ΑΣΕΠ και κατάργηση της προσαύξησης κατά 50% της μοριοδότησης της εμπειρίας. Για υποκρισία κατηγορεί την κυβέρνηση η ΝΔ, ενώ το ΚΚΕ αναφέρει ότι τα περί αξιοκρατίας είναι εφεύρημα της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας. Καμία πρόσληψη για μια 5ετία τουλάχιστον ζητά ο ΛΑΟΣ, ενώ ο ΣΥΝ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει νέα γενιά συμβασιούχων.
«Η σημερινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου συνιστά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνέχισης της τακτικής παραποίησης της πραγματικότητας και κραυγαλέας υποκρισίας, την οποία ακολουθούν πάντοτε οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύοντας διαχρονικά ότι δεν αλλάζουν όποια λεοντή 'εκσυγχρονισμού' και αν φορέσουν πρόσκαιρα» δήλωσε ο πρώην υπουργός Εσωτερικών και βουλευτής της ΝΔ Κ. Προκόπης Παυλόπουλος.
Ο κ. Παυλόπουλος κατηγόρησε τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ότι καθιέρωσαν «την ανομία, την ανισότητα, την αδικία και συνακόλουθα τις πελατειακές σχέσεις ιδίως στον τομέα των προσλήψεων» και ανέφερε ότι η κυβέρνηση Καραμανλή «ξεκίνησε να βάλει τάξη στην εξάλειψη της ομηρίας των συμβασιούχων που οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσαν, εκθέτοντας επιπλέον ανεπανόρθωτα τη χώρα στην ΕΕ».
Ειδικότερα για την κατάργηση της προσαύξησης κατά 50% της μοριοδότησης της εμπειρίας, λέει ότι είναι όχι μόνο κοινωνικά άδικη αλλά και αντισυνταγματική, ως αντίθετη προς την αρχή της ισότητας, αλλά και αντίθετη προς τις δεσμεύσεις της χώρας για την προσαρμογή της νομοθεσίας στην κοινοτική οδηγία περί συμβασιούχων.
Το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Δεν μπορεί να υπάρχει αξιοκρατία στη βαρβαρότητα της ανεργίας και στην αθλιότητα της προσωρινής ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας. Τα περί αξιοκρατίας είναι εφεύρημα της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που κάτω από αυτή την ταμπέλα επιχειρεί να κρύψει την επιδίωξή της οι εργαζόμενοι να παραιτηθούν από το δικαίωμά τους για σταθερή και μόνιμη εργασία με σύγχρονα δικαιώματα, αξιοπρεπή μισθό και ελεύθερο χρόνο. Να πειθαναγκαστούν μεταξύ ανεργίας και ελαστικής προσωρινής εργασίας».
Ο εκπρόσωπος ΛΑΟΣ ανέφερε: «Όσο αφήνουμε να επικρατεί η άποψη ότι η μοναδική προοπτική για τους νέους μας είναι η πρόσληψη στο Δημόσιο, θα είμαστε όλο και περισσότερο χαμένοι. Καμία πρόσληψη για μια 5ετία τουλάχιστον και κάλυψη των κενών θέσεων με μετατάξεις».
Η Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού σε ανακοίνωσή της τονίζει: «Η σημερινή απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να απολύσει ουσιαστικά τους συμβασιούχους έργου και τους εργαζόμενους με stage και στη θέση τους να προσλάβει πολύ λιγότερους συμβασιούχους ορισμένου χρόνου και μάλιστα για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών, οδηγεί χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία».
Η κυβέρνηση, προσθέτει, δημιουργεί μια νέα γενιά συμβασιούχων και οδηγεί σε υπολειτουργία και διάλυση τις δημόσιες υπηρεσίες και τους Οργανισμούς.
Ο ΣΥΝ υποστηρίζει ότι οι σημερινές αποφάσεις της κυβέρνησης είναι «για τα μάτια του κόσμου. Δε λήφθηκαν για να καταργήσουν το ρουσφέτι και την εργασιακή ομηρία, αλλά για να κρύψουν ουσιαστικά τις δεσμεύσεις τους απέναντι στην ΕΕ να παγώσουν οι διαγωνισμοί στο δημόσιο για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για τρία χρόνια και για να απολυθούν οι συμβασιούχοι και οι stagiers στο όνομα της μείωσης των δημοσίων δαπανών και ελλειμμάτων».
Για υποκρισία κατηγορεί την κυβέρνηση η ΝΔ-Τι θράσσος!Τι ξετσιπωσιά!Χαρείτε μοντέρνο κόμμα που θέλει να το ψηφίσει όλος ο Ελληνικός λαός για να...βολεύει όμως μόνο τα παιδιά του.Αυτή είναι η αλλαγή που πρεσβεύουν και η αυτοκριτική.Αντί να επαυξήσουν για να δείξουν ότι έβαλαν μυαλό,αυτοί εκεί,παραμένουν κολλημένοι στο παρελθόν τους και μη δυνάμενοι να ξεκολλήσουν..
Για το ΚΚΕ τι να πει κανείς;Οτι πιο παλαιολιθικό,αναχρονιστικό υπάρχει.
Αλλά ο Συν;Να λέει ότι το Πασόκ ετοιμάζει δικούς του συμβασιούχους;Δίκη προθέσεων;
Στο νομοσχέδιο συμφωνείτε;Πείτε καθαρά.Και ξάστερα.
Αλλά να κάνεις μαντεψιές και αυτό να το θεωρεις και πολιτική και δη σύγχρονη αριστερή,τότε απλά σηκώνω τα χέρια ψηλά.
Αν βάλει το Πασόκ δικούς του και βέβαια να το καταγγείλεις.Αλλά να επιτίθεσαι με βάση του τι ΘΑ κάνει η κυβέρνηση εκτός όλων των άλλων είναι και μεγάλη πολιτική ανοησία.
Αυτή είναι η αντιπολίτευση που έχουμε.Ξέρετε αυτή,που θα έπρεπε να βοηθά την κυβέρνηση να προχωρά πιο γρήγορα και πιο σωστά,με εποικοδομητικές παρατηρήσεις.
Κι αφού ΚΙ εδώ κατακρίνουν,φανταστείτε τι έχουμε να δούμε.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΛΜΟΥΝΙΑ
http://1klik-aristera.blogspot.com/
Μας εκφράζεις όλους
Ανοιχτή Επιστολή προς τον Joaquin Almunia
Κοινοποίηση: Γ.Α. Παπανδρέου, Πρωθυπουργό και Γ. Παπακωνσταντίνου Υπουργό Οικονομικών
Κύριε Επίτροπε για τα θέματα της Ευρωπαϊκής Οικονομίας και των Νομισματικών Υποθέσεων (ελπίζω να σας προσφώνησα σωστά) Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι τα οικονομικά της χώρας μου βρίσκονται σε χάλια κατάσταση. Δεν χρειάζεται να είμαι οικονομολόγος για να καταλάβω τον ελληνικό εκτροχιασμό, όπως και το γεγονός ότι έχουμε βρεθεί έξω από κάθε λογικό όριο έναντι του Προγράμματος Σταθερότητας κλπ, κλπ. Κατανοώ, στα πλαίσια των καθηκόντων σας, την ανάγκη να παρακολουθείτε κατά που πάνε τα πράγματα και να επεμβαίνετε όταν υπάρχει ανάγκη. Αποδέχομαι, επίσης, να τσαντίζεστε (λιγάκι ή και πολύ) από το δούλεμα που σας έκανε η Ελλάδα μέσα από τα μαγειρεμένα στατιστικά στοιχεία που σας σερβίριζε ή τις υποσχέσεις Παπαθανασίου (στις 18 Φεβρουαρίου 2009) για 3,7% έλλειμμα το 2009!
Τώρα το μετράτε στα 12 με 13% και σας κάνει να νοιώθετε σαν υπερτασικός. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση κάντε ότι πρέπει, αλλά (έστω και όντας θυμωμένος) μη μιλάτε απρεπώς για τη χώρα μου και μην προσβάλετε τους εκπροσώπους της.
Αυτά που είδαμε σε φωτογραφίες εφημερίδων και κυρίως στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ (public dressing-down), μας κάνουν κι εμάς να θυμώνουμε: μιλάω όπως θα αντιλαμβάνεστε για το ύφος των δηλώσεων σας, την υβριστική συμπεριφορά του κ. Juncker, κλπ)… Ο Ελληνικός λαός έχει υψηλά πολιτισμικά και ιστορικά standards και επίσης είναι πολύ περήφανος για να δεχτεί πλακίτσες και ανέκδοτα τύπου «Greek statistics», δημόσιες λοιδορίες και απρεπείς δηλώσεις του τύπου «The Game is over» ή να μας καλείτε σε δημόσια ρουφιανιά του τύπου «προσωποποιείστε αυτούς που φταίνε για την κατάρτιση του ελληνικού Προϋπολογισμού του 2009».
Το ποιοί, για παράδειγμα, συντάξανε και ψηφίσανε τον οικονομικό προϋπολογισμό του έτους 2009, τους γνωρίζετε… Με αυτούς αντάλλάσσατε φιλοφρονήσεις στα διάφορα ευρωπαϊκά οικονομικά fora! Εμείς οι ταλαίπωροι, αλλά περήφανοι Έλληνες κάναμε αυτό που έπρεπε: τους καταψηφίσαμε εκλογικά και τους αφαιρέσαμε το δικαίωμα να εκπροσωπούν τη χώρα μας.
Εμπιστευτήκαμε μια νέα κυβέρνηση, την οποία οφείλεται κι εσείς, όχι μόνο να εμπιστευτείτε, αλλά και να σεβαστείτε… Εκτός και με την υπερβολική πίεση έναντι της πατρίδας μου, έχετε άλλα πράγματα στο μυαλό σας... Στόχους πολιτικούς και όχι δημοσιοοικονομικούς…Αλλά έπειδή κοινοποιώ αυτήν την Ανοιχτή Επιστολή και στον Έλληνα Πρωθυπουργό, και τον Υπουργό Οικονομικών, δεν θα χάσω την ευκαιρία να τους καλέσω να μη δεχτούν ξανά τέτοιες συμπεριφορές. Τέλος, αφού εντιμότατε κύριε Joaquin Almunia, Επίτροπε για την Ευρωπαϊκή Οικονομία, δεν αισθάνεστε υποχρεωμένος να σκύψετε πάνω στο ελληνικό πρόβλημα με «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», κατανόηση και φιλία, ώστε να διασωθεί ένας Εταίρος, τότε κάντε ότι προβλέπουν οι Ευρωπαϊκές Συνθήκες… Απρέπειες, μόνον, δεν σηκώνουμε…
Με πάσα τιμή
Στέφανος
ΤΕΛΕΙΩΣ ΦΟΥΣΚΑ Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ
Είχα ξανααναφερθεί στο Λοβέρδο σε παλαιότερη ανάρτησή μου αλλά δε μ αφήνει σε ησυχία...
Διαβάζω
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
Ενα νέο τρόπο πρόσληψης συμβασιούχων στο Δημόσιο, στη θέση των πλασματικών stage, και νέα κριτήρια επιλογής προσωρινού και μόνιμου προσωπικού συζητεί σήμερα το υπουργικό συμβούλιο.Θέμα για το οποίο «δεν έχω ιδέα» φέρεται να εξομολογήθηκε, μάλλον με παράπονο, ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Και χθες ο υπουργός Εργασίας επιχείρησε μια συμβολική επίσκεψη στο ΙΚΑ της οδού Νικηφόρου, όπου στοιβάζονται οι φάκελοι με τις συντάξεις σε καθυστέρηση, και βρήκε 36 εργαζομένους με καθεστώς stage και 23 με σύμβαση έργου. Δεσμεύτηκε δε να προβεί στις «κατάλληλες ενέργειες, ώστε να αποφευχθεί η καθημερινή ουρά 200 ατόμων», όταν αποχωρήσουν οι συμβασιούχοι. Ο Λοβέρδος είτε επιμένει στο θέμα των stage είτε προετοιμάζει το έδαφος για τη μη απόδοση -ελλείψει προσωπικού- των συντάξεων το 2010, όπως υποσχέθηκε η κυβέρνηση;
Που το εξομολογήθηκε κατά πρώτον;Πάλι διαρροές;Εμ.πρώτα βγαίνει η ψυχή κι ύστερα το χούι.Κι έπειτα τι λέει το άρθρο;
Ενα νέο τρόπο πρόσληψης συμβασιούχων στο Δημόσιο, στη θέση των πλασματικών stage, και νέα κριτήρια επιλογής προσωρινού και μόνιμου προσωπικού συζητεί σήμερα το υπουργικό συμβούλιο
Συζητεί Ανδρέα.Συζητεί.Το πιάνς;Να πεις εσύ,να πουν κι οι άλλοι,να κατατεθούν προτάσεις.Τώρα το πιασες;Αν έχεις να καταθέσεις βέβαια προτάσεις.
Γιατί η διγλωσσία είναι χαρακτηριστικό σου.Στους στέιζερς λες είμαι μαζί σας αλλά τι να κάνω;(οποία σοβαρότης,υπευθυνότης και λεβεντιά)και στις κάμερες άλλα.
Εν τω μεταξύ διαβάζω και μια δήλωση που έκανε στο ραδιόφωνο.
«Η λογική μου είναι ίδια με του Αλέκου Παπαδόπουλου, δηλαδή πρώτα κάνεις και μετά λες. Αμα δεν έχεις κάνει, μη λες, κλείσε το στόμα σου. Γιατί πολλές φορές τα λόγια σου σε εκθέτουν και ο κόσμος ακούει σχεδιασμούς εδώ, σχεδιασμούς εκεί».
(Θέμα 98,9)
Ποια λογική σου βρε Ανδρέα που δεν έχεις βάλει γλώσσα μέσα;Διακηρύξεις και ξανά διακηρύξεις και ματά ξανά διακηρύξεις.
Ακόμη και στις προγραμματικές μας είπες ότι θα καταργήσεις το νόμο Πετραλιά για τις συντάξεις των γυναικών και μετά δυο μέρες το πήρες πίσω.
Ανδρέα,σοβαρέψου.Οι περιστάσεις είναι κρίσιμες.Αν το έχεις συναισθανθεί...
Διαβάζω
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
Ενα νέο τρόπο πρόσληψης συμβασιούχων στο Δημόσιο, στη θέση των πλασματικών stage, και νέα κριτήρια επιλογής προσωρινού και μόνιμου προσωπικού συζητεί σήμερα το υπουργικό συμβούλιο.Θέμα για το οποίο «δεν έχω ιδέα» φέρεται να εξομολογήθηκε, μάλλον με παράπονο, ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Και χθες ο υπουργός Εργασίας επιχείρησε μια συμβολική επίσκεψη στο ΙΚΑ της οδού Νικηφόρου, όπου στοιβάζονται οι φάκελοι με τις συντάξεις σε καθυστέρηση, και βρήκε 36 εργαζομένους με καθεστώς stage και 23 με σύμβαση έργου. Δεσμεύτηκε δε να προβεί στις «κατάλληλες ενέργειες, ώστε να αποφευχθεί η καθημερινή ουρά 200 ατόμων», όταν αποχωρήσουν οι συμβασιούχοι. Ο Λοβέρδος είτε επιμένει στο θέμα των stage είτε προετοιμάζει το έδαφος για τη μη απόδοση -ελλείψει προσωπικού- των συντάξεων το 2010, όπως υποσχέθηκε η κυβέρνηση;
Που το εξομολογήθηκε κατά πρώτον;Πάλι διαρροές;Εμ.πρώτα βγαίνει η ψυχή κι ύστερα το χούι.Κι έπειτα τι λέει το άρθρο;
Ενα νέο τρόπο πρόσληψης συμβασιούχων στο Δημόσιο, στη θέση των πλασματικών stage, και νέα κριτήρια επιλογής προσωρινού και μόνιμου προσωπικού συζητεί σήμερα το υπουργικό συμβούλιο
Συζητεί Ανδρέα.Συζητεί.Το πιάνς;Να πεις εσύ,να πουν κι οι άλλοι,να κατατεθούν προτάσεις.Τώρα το πιασες;Αν έχεις να καταθέσεις βέβαια προτάσεις.
Γιατί η διγλωσσία είναι χαρακτηριστικό σου.Στους στέιζερς λες είμαι μαζί σας αλλά τι να κάνω;(οποία σοβαρότης,υπευθυνότης και λεβεντιά)και στις κάμερες άλλα.
Εν τω μεταξύ διαβάζω και μια δήλωση που έκανε στο ραδιόφωνο.
«Η λογική μου είναι ίδια με του Αλέκου Παπαδόπουλου, δηλαδή πρώτα κάνεις και μετά λες. Αμα δεν έχεις κάνει, μη λες, κλείσε το στόμα σου. Γιατί πολλές φορές τα λόγια σου σε εκθέτουν και ο κόσμος ακούει σχεδιασμούς εδώ, σχεδιασμούς εκεί».
(Θέμα 98,9)
Ποια λογική σου βρε Ανδρέα που δεν έχεις βάλει γλώσσα μέσα;Διακηρύξεις και ξανά διακηρύξεις και ματά ξανά διακηρύξεις.
Ακόμη και στις προγραμματικές μας είπες ότι θα καταργήσεις το νόμο Πετραλιά για τις συντάξεις των γυναικών και μετά δυο μέρες το πήρες πίσω.
Ανδρέα,σοβαρέψου.Οι περιστάσεις είναι κρίσιμες.Αν το έχεις συναισθανθεί...
Δευτέρα, 09 Νοεμβρίου 2009
ΓΕΝΙΚΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ
Διαβάζω το μπλογκ του Γιάννη Πανάρετου(υφυπουργού Παιδείας για όσους δεν ξέρουν)
http://panaretos.blogspot.com/
και τον εκτιμώ.Εκτιμώ που διατήρησε το μπλογκ του(ουσιαστικά και όχι τυπικά-απαντώντας στα σχόλια και τις παρατηρήσεις)μ αρέσει ο τρόπος γραφής του,είναι νεανικός.Μ αρέσουν οι ιδέες του.
Ευχομαι όλα αυτά που σκέπτεται και σχεδιάζει να βρουν το δρόμο προς την υλοποίηση.
Αποφάσισα να αναφερθώ στο μπλογκ του γιατί η τελευταία του ανάρτηση για το θέμα των γενικών γραμματέων είναι πλήρως επεξηγηματική και δίνει απαντήσεις σε κακοήθη ή και καλοήθη σχόλια διαφόρων.
Θα παραθέσω την ανάρτησή του.Αξίζει να τη διαβάσετε.Και απορώ γιατί ο τομέας επικοινωνίας του Πασόκ δεν έκανε αυτό που κάνει ο Πανάρετος.Γιατί δεν εξηγεί στον κόσμο όπως κάνει ο κύριος Πανάρετος.Η επικοινωνία ενός έργου είναι πάρα πολύ σημαντική.Και δεν πρέπει να υποτιμάται και να παραβλέπεται.
ΟΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ
Βασικοί πυλώνες στην σωστή λειτουργία μίας δημοκρατίας είναι η αξιοκρατία, η διαφάνεια, η λογοδοσία και η συμμετοχή των πολιτών. Δυστυχώς, η χώρα μας πάσχει σοβαρά και στις τέσσερις αυτές παραμέτρους.
Η δημόσια και ανοιχτή προκήρυξη των θέσεων δημόσιας διοίκησης -ξεκινώντας από το επίπεδο του Γενικού Γραμματέα- αποτελεί μία ουσιαστική πρώτη κίνηση που εξυπηρετεί και τους τέσσερις αυτούς σκοπούς.
Σύμφωνα με τον νόμο, οι θέσεις αυτές πληρούνται μετά από κοινή απόφαση του Πρωθυπουργού με τον αρμόδιο Υπουργό. Η τελική απόφαση βέβαια, ανήκει στον ΠΘ. Και αυτό φυσικά γινόταν -και θα γίνει και τώρα.
Στην πράξη, έχουν δοκιμασθεί τρία μοντέλα, με διαφοροποιήσεις. Στο ένα (π.χ. κυβέρνηση Α. Παπανδρέου το 81), ο ΠΘ επέλεγε τους ΓΓ χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τον Υπουργό. Στο άλλο, ο ΠΘ έδινε την ευχέρεια στον Υπουργό να επιλέξει τον ΓΓ χωρίς καμμιά ουσιαστική συμμετοχή του ιδίου ή του γραφείου του.
Και οι δύο αυτές προσεγγίσεις είχαν αδυναμίες - ενίοτε μεγάλες, όπως έδειξε η εμπειρία. Κοινό μειονέκτημα ήταν ότι η επιλογή γινόταν επί τη βάσει του (αναγκαστικά μικρού) κύκλου συνεργατών του Υπουργού, ή του ΠΘ.
Αυτό δεν σήμαινε απαραίτητα ότι μία επιλογή γινόταν αναξιοκρατικά (αν και είναι βέβαιο ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές).
Η διαδικασία με την δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος επιχειρεί κατ’ αρχήν να επιτρέψει σε κάθε πολίτη που επιθυμεί και μπορεί να προσφέρει, να έχει την δυνατότητα να το κάνει. Χωρίς να απαιτείται η διαμεσολάβηση κανενός κομματικού μεσάζοντα, είτε πιστοποίηση κομματικής ταυτότητας, είτε ανάπτυξη εξαρτησιακής υποχρέωσης. Αυτό κινητοποιεί τους πολίτες της χώρας και δημιουργεί τις συνθήκες να αξιοποιηθούν όλοι οι αξιόλογοι και αξιόμαχοι πολίτες.
Επιπλέον, η διαδικασία εισάγει αξιοκρατικές πρακτικές. Με το παλαιό καθεστώς, είτε ο ΠΘ είτε ο Υπουργός μπορούσε να διορίσει κάποιον χωρίς καμμία αιτιολόγηση, χωρίς κάν να παρουσιάσει το βιογραφικό του. Πλέον, η επιλογή γίνεται περισσότερο ουσιαστική. Υποβάλλονται και συγκρίνονται αναλυτικά βιογραφικά. Και η αξιοκρατία διασφαλίζει την ποιότητα.
Βεβαίως, την εισήγηση την κάνει ο Υπουργός και αποφασίζει ο ΠΘ. Και αυτό προκύπτει όπως προανέφερα από τον νόμο. Πρέπει όμως να διαχωρίσουμε το θέμα της ποιότητας των επιμέρους επιλογών από την αξιολόγηση της διαδικασίας αυτής καθ’ εαυτής.
Μια άλλη σημαντική πτυχή της καινοτομίας αποτελεί η δέσμευση για την δημοσίευση των βιογραφικών στοιχείων όλων όσων επιλεγούν. Η κυβέρνηση δηλαδή, ενώ δεν έχει την τυπική υποχρέωση, θα ενημερώσει το σύνολο των πολιτών για τα προσόντα των στελεχών που τελικώς θα επιλεγούν. Αυτό κάνει την κυβέρνηση άμεσα υπόλογη για τις επιλογές της (άραγε είχαν ποτέ άλλοτε οι πολίτες την δυνατότητα να κρίνουν την ποιότητα των γενικών γραμματέων, έστω και μετά την λήξη της θητείας τους; Ήξερε καν ο πολίτης περισσότερα για τους Γενικούς Γραμματείς από το όνομά τους;). Και βέβαια την υποχρεώνει να κάνει μια σοβαρή δουλειά στην διαδικασία επιλογής, αφού θα κριθεί άμεσα επ' αυτής.
Στόχος πρέπει να είναι η δημόσια διοίκηση να στελεχώνεται με αξιόλογα μέλη της κοινωνίας που μπορούν να συνεισφέρουν στις κυβερνητικές πολιτικές.
Επι μέρους ζητήματα που έχουν τεθεί και κάποιες απαντήσεις σε αυτά:
-Οι θέσεις Γενικών Γραμματέων είναι πολιτικές, δεν μπορεί οι διορισμοί να γίνονται με προκήρυξη
Αναμφίβολα οι θέσεις είναι πολιτικές. Οι Γενικοί Γραμματείς καλούνται να υλοποιήσουν το πρόγραμμα της κυβέρνησης και να συνεργαστούν με τους υπουργούς τους. Αυτό όμως δεν είναι ασυμβίβαστο με την ανοικτή διαδικασία. Η συμβατότητα των πολιτικών προθέσεων ενός υποψηφίου με την πολιτική στρατηγικής του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, αποτελεί ένα από τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης.
Η προϋπόθεση αυτή δεν είναι αναξιοκρατική - είναι μάλλον αυτονόητη. Με το να γίνεται ανοιχτά όμως η διαδικασία, διασφαλίζεται ότι η δεξαμενή υποψηφιοτήτων δεν θα είναι μόνο οι άμεσα γνωστοί ενός Υπουργού, ή κομματικά στελέχη με προσβάσεις, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει και πολίτες οι οποίοι, αν και πολιτικά ανένταχτοι ή αδικτύωτοι, έχουν και τις ικανότητες να προσφέρουν, και μοιράζονται τις πολιτικές επιδιώξεις του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης.
-Δεν είναι σωστό να αποκλείονται τα κομματικά στελέχη που έχουν δώσει αγώνες για να κερδηθούν οι εκλογές και που πιστεύουν στις αρχές του κόμματος. Είναι σαν να τιμωρείται η αφοσίωση αυτή.
Ποιός είπε ότι αποκλείονται τα κομματικά στελέχη; Είναι λάθος να πιστεύεται κάτι τέτοιο. Αντίθετα, θα έλεγα ότι με αυτή την διαδικασία είναι πολύ περισσότερα τα κομματικά στελέχη που θα έχουν την ευκαιρία και την δυνατότητα να διεκδικήσουν αυτές τις θέσεις. Μέχρι τώρα μόνο όσοι είχαν άμεση πρόσβαση στον Υπουργό (και δεν ήταν πολλοί), μπορούσαν. Επιπλέον τώρα, η κομματική ταυτότητα δεν αποτελεί το μοναδικό "διαβατήριο".
-Η προκήρυξη δεν είναι παρά ένα επικοινωνιακό βεγγαλικό: Οι επιλογές θα γίνουν όπως πάντα
Η κατηγορία αυτή είναι μάλλον κακοπροαίρετη, και σε κάθε περίπτωση σε κάθε παρόμοια πρωτοποριακή κίνηση, πάντα μπορεί κανείς για να κάνει αντίλογο να μιλήσει για πυροτέχνημα (θυμίζω ότι όταν ο σημερινός πρωθυπουργός είχε προτείνει να εκλέγεται ο αρχηγός του κόμματος από την βάση, είχε τύχει παρόμοιας αντιμετώπισης -- σήμερα όμως θεωρούμε την διαδικασία αυτή αυτονόητη, και έρχονται και οι επικριτές της ακόμα να την υιοθετήσουν πανηγυρικά).
Δεν μπορεί κανείς να αποδείξει το αντίθετο παρά μόνο με την ποιότητα των επιλογών του. Πάντως, αν πράγματι είναι πυροτέχνημα, είναι εξαιρετικά καλά σχεδιασμένο για να φαίνεται αληθινό, όταν 30 μέρες μετά την ανάληψη της κυβέρνησης αρκετές θέσεις δεν έχουν πληρωθεί, και ταυτόχρονα πολλοί εμφανίζονται ενοχλημένοι.
-Σε πολλές περιπτώσεις, θα γίνουν λάθη. Ιδιαίτερα όταν ο όγκος των αιτήσεων είναι τόσο μεγάλος.
Ακόμα και σε περιπτώσεις που δεν θα υπάρξουν κοινά λάθη, είναι πράγματι πιθανόν να μην επιλεγεί ο "καλύτερος" με αυστηρά "ακαδημαϊκούς" ή «τεχνοκρατικούς» όρους. Και αυτό δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αρνητικά. Οι γενικοί γραμματείς είναι άμεσοι συνεργάτες των Υπουργών, και επομένως στην επιλογή τους λαμβάνονται υπ’ όψιν και κριτήρια όπως το με ποιόν μπορεί να συνεργαστεί καλύτερα ένας Υπουργός. Το βέβαιο είναι ότι με την διαδικασία αξιολόγησης, ακόμα και αν δεν επιλεγεί ο αυστηρά καλύτερος, τουλάχιστον η επιλογή θα πληροί κάποια κριτήρια αξιοκρατίας, αφού θα έχει καταφέρει να φτάσει στην short list. Επομένως, διατηρούμε ένα βασικό standard ποιότητας
Ας μην ξεχνούμε ότι ο νόμος ορίζει ότι τελικά, είναι ο ΠΘ (με τον Υπουργό) εκείνος που αποφασίζει. Γιατί να μην βοηθηθούν, όμως, να κάνουν τις κατά το δυνατόν καλύτερες επιλογές?
-Οι θέσεις καθυστερούν να πληρωθούν σε μία κρίσιμη περίοδο για την χώρα, επομένως η διαδικασία είναι επιβλαβής
Κάθε πρωτότυπη διαδικασία θα πάρει κάποιον χρόνο. Και θα έχει και κάποιο κόστος. Το κόστος εν προκειμένω είναι μία περιορισμένη περίοδος κατά την οποία τα Υπουργεία θα πρέπει να λειτουργήσουν χωρίς γενικούς γραμματείς. Το κόστος αυτό είναι βραχυπρόθεσμο, και μάλιστα πολύ μικρότερο απ' όσο μπορεί (καλόπιστα) να θεωρεί κάποιος χωρίς κυβερνητική εμπειρία (από τις θητείες μου ως γενικός γραμματέας σε ένα δύσκολο Υπουργείο γνωρίζω ότι για ένα διάστημα τα καθήκοντα αυτά μπορούν να εκτελούνται από ένα έμπειρο στέλεχος της διοίκησης, χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα στην λειτουργία του υπουργείου).
Τα οφέλη όμως θα είναι τεράστια. Κατ' αρχήν, μεσοπρόθεσμα: η στελέχωση των θέσεων πολιτικής ευθύνης της κυβέρνησης θα είναι εκ των πραγμάτων -κατά μέσον όρο- καλύτερης ποιότητας από το αν απλώς κάθε Υπουργός διάλεγε κάποιον από την δική του εξαιρετικά περιορισμένη δεξαμενή συνεργατών. Μακροπρόθεσμα, η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μία ρηξικέλευθη αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του κράτους: αν καθιερωθεί, θα βελτιώσει αισθητά την δημόσια διοίκηση της χώρας σε βάθος χρόνου.
Σε τελική ανάλυση, ας δώσω ένα αντιπαράδειγμα. Η προηγούμενη κυβέρνηση στην πρώτη της θητεία, χρειάστηκε δύο μήνες για να πληρώσει τις θέσεις ΓΓ και ΕΓ. Όχι με ανοιχτή διαδικασία και αξιολόγηση χιλιάδων βιογραφικών, αλλά με παρασκηνιακές συνεννοήσεις. Διαμαρτυρήθηκε κανείς τότε για παράλυση του κράτους? Και πού κατέληξε τελικά η απελθούσα κυβέρνηση? Στην επιλογή, πχ. του ΓΓ πολιτισμού και μάλιστα απ’ ευθείας από τον ΠΘ (αφού στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν και Υπουργός).
Κάθε τομή πάντα προκαλεί αναταράξεις στην αρχή της εφαρμογής της. Η πιό ασφαλής μέθοδος για να μην διαταραχθεί τίποτα είναι η πλήρης ακινησία.
-Τα βιογραφικά είναι υπερβολικά πολλά, και δεν θα γίνει σωστή δουλειά αξιολόγησης
Πράγματι, η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πέρα από κάθε προσδοκία. Ακόμα και στην short list έχουμε πολλά ονόματα. Είναι βέβαιο ότι θα γίνουν λάθη και ότι η διαδικασία θα έχει ατέλειες. Όμως, εμμένω στο ότι στο τέλος οι επιλογές που θα γίνουν αναγκαστικά θα είναι καλύτερες από εκείνες που θα γίνονταν από ένα περιορισμένο δείγμα ανθρώπων.
Υπάρχει, όμως, και η εξαιρετικά θετική πλευρά: τα βιογραφικά όσων δεν επιλεγούν δεν πετάγονται στον κάλαθο τον αχρήστων. Με την διαδικασία αυτή, αναδείχθηκε ένας τεράστιος αριθμός συμπολιτών μας με εξαιρετικά προσόντα που έχουν την διάθεση και τις ικανότητες να προσφέρουν. Και οι πολίτες αυτοί θα "χάνονταν" αν η διαδικασία αυτή δεν γινόταν. Τώρα όμως μπορούν να αποτελέσουν μια πηγή αρίστων για την στελέχωση της ευρύτερης δημόσιας διοίκησης και να αξιοποιηθούν μελλοντικά.
Στην Ελλάδα, είχαμε το πρόβλημα παραδοσιακά ότι ο πολίτης που θέλει να προσφέρει αλλά δεν είναι κομματικό στέλεχος –και μάλιστα προσκείμενο σε κάποιο «κορυφαίο στέλεχος» κατά την έκφραση των ΜΜΕ, ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. Εκτός και αν το κάνει εθελοντικά, αλλά ο εθελοντισμός δυστυχώς δεν έχει ακόμα στην χώρα μας την ανάπτυξη που έχει αλλού. Πλέον όμως, η διαδικασία αυτή προσφέρει μία πύλη στους πολίτες που θέλουν να συνεισφέρουν να το κάνουν εν δυνάμει από θέσεις πραγματικής επιρροής.
Ας μην ξεχνάμε ότι η αποξένωση του πολίτη από την δυνατότητα προσφοράς, είναι από τις βασικές αιτίες κρίσης του πολιτικού μας συστήματος.
Τ
έλος, για να το πάμε ανάποδα: με εξαίρεση όποια καθυστέρηση στην πλήρωση των θέσεων (άν πράγματι υπάρχει με βάση το παρελθόν), πιστεύει κανείς ότι η παλαιά διαδικασία ήταν καλύτερη από την καινούργια?
ΥΓ. Υπάρχει και μια άλλη (τεχνική) διάσταση που έχει αγνοηθεί. Για πρώτη φορά στην δημόσια διοίκηση η υποβολή ενός βιογραφικού γίνεται με ηλεκτρονικό τρόπο που επιτρέπει την ηλεκτρονική επεξεργασία των στοιχείων. Ακόμα, και το ΑΣΕΠ με εμπειρία χρόνων, εξακολουθεί και παραλαμβάνει την χαρτούρα σε φακέλλους, ταχυδρομικά ή αυτοπροσώπως. Ατέλειωτες χαμένες ανθρωποώρες, χρήματα για ταχυδρομικά, αποθηκευτικοί χώροι, ταξινόμηση και (όπως έγραψα και σε άλλη ανάρτησή μου), αναστεναγμοί από τον Αμαζόνιο.
http://panaretos.blogspot.com/
και τον εκτιμώ.Εκτιμώ που διατήρησε το μπλογκ του(ουσιαστικά και όχι τυπικά-απαντώντας στα σχόλια και τις παρατηρήσεις)μ αρέσει ο τρόπος γραφής του,είναι νεανικός.Μ αρέσουν οι ιδέες του.
Ευχομαι όλα αυτά που σκέπτεται και σχεδιάζει να βρουν το δρόμο προς την υλοποίηση.
Αποφάσισα να αναφερθώ στο μπλογκ του γιατί η τελευταία του ανάρτηση για το θέμα των γενικών γραμματέων είναι πλήρως επεξηγηματική και δίνει απαντήσεις σε κακοήθη ή και καλοήθη σχόλια διαφόρων.
Θα παραθέσω την ανάρτησή του.Αξίζει να τη διαβάσετε.Και απορώ γιατί ο τομέας επικοινωνίας του Πασόκ δεν έκανε αυτό που κάνει ο Πανάρετος.Γιατί δεν εξηγεί στον κόσμο όπως κάνει ο κύριος Πανάρετος.Η επικοινωνία ενός έργου είναι πάρα πολύ σημαντική.Και δεν πρέπει να υποτιμάται και να παραβλέπεται.
ΟΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΣΤΕΛΕΧΩΝ
Βασικοί πυλώνες στην σωστή λειτουργία μίας δημοκρατίας είναι η αξιοκρατία, η διαφάνεια, η λογοδοσία και η συμμετοχή των πολιτών. Δυστυχώς, η χώρα μας πάσχει σοβαρά και στις τέσσερις αυτές παραμέτρους.
Η δημόσια και ανοιχτή προκήρυξη των θέσεων δημόσιας διοίκησης -ξεκινώντας από το επίπεδο του Γενικού Γραμματέα- αποτελεί μία ουσιαστική πρώτη κίνηση που εξυπηρετεί και τους τέσσερις αυτούς σκοπούς.
Σύμφωνα με τον νόμο, οι θέσεις αυτές πληρούνται μετά από κοινή απόφαση του Πρωθυπουργού με τον αρμόδιο Υπουργό. Η τελική απόφαση βέβαια, ανήκει στον ΠΘ. Και αυτό φυσικά γινόταν -και θα γίνει και τώρα.
Στην πράξη, έχουν δοκιμασθεί τρία μοντέλα, με διαφοροποιήσεις. Στο ένα (π.χ. κυβέρνηση Α. Παπανδρέου το 81), ο ΠΘ επέλεγε τους ΓΓ χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τον Υπουργό. Στο άλλο, ο ΠΘ έδινε την ευχέρεια στον Υπουργό να επιλέξει τον ΓΓ χωρίς καμμιά ουσιαστική συμμετοχή του ιδίου ή του γραφείου του.
Και οι δύο αυτές προσεγγίσεις είχαν αδυναμίες - ενίοτε μεγάλες, όπως έδειξε η εμπειρία. Κοινό μειονέκτημα ήταν ότι η επιλογή γινόταν επί τη βάσει του (αναγκαστικά μικρού) κύκλου συνεργατών του Υπουργού, ή του ΠΘ.
Αυτό δεν σήμαινε απαραίτητα ότι μία επιλογή γινόταν αναξιοκρατικά (αν και είναι βέβαιο ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές).
Η διαδικασία με την δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος επιχειρεί κατ’ αρχήν να επιτρέψει σε κάθε πολίτη που επιθυμεί και μπορεί να προσφέρει, να έχει την δυνατότητα να το κάνει. Χωρίς να απαιτείται η διαμεσολάβηση κανενός κομματικού μεσάζοντα, είτε πιστοποίηση κομματικής ταυτότητας, είτε ανάπτυξη εξαρτησιακής υποχρέωσης. Αυτό κινητοποιεί τους πολίτες της χώρας και δημιουργεί τις συνθήκες να αξιοποιηθούν όλοι οι αξιόλογοι και αξιόμαχοι πολίτες.
Επιπλέον, η διαδικασία εισάγει αξιοκρατικές πρακτικές. Με το παλαιό καθεστώς, είτε ο ΠΘ είτε ο Υπουργός μπορούσε να διορίσει κάποιον χωρίς καμμία αιτιολόγηση, χωρίς κάν να παρουσιάσει το βιογραφικό του. Πλέον, η επιλογή γίνεται περισσότερο ουσιαστική. Υποβάλλονται και συγκρίνονται αναλυτικά βιογραφικά. Και η αξιοκρατία διασφαλίζει την ποιότητα.
Βεβαίως, την εισήγηση την κάνει ο Υπουργός και αποφασίζει ο ΠΘ. Και αυτό προκύπτει όπως προανέφερα από τον νόμο. Πρέπει όμως να διαχωρίσουμε το θέμα της ποιότητας των επιμέρους επιλογών από την αξιολόγηση της διαδικασίας αυτής καθ’ εαυτής.
Μια άλλη σημαντική πτυχή της καινοτομίας αποτελεί η δέσμευση για την δημοσίευση των βιογραφικών στοιχείων όλων όσων επιλεγούν. Η κυβέρνηση δηλαδή, ενώ δεν έχει την τυπική υποχρέωση, θα ενημερώσει το σύνολο των πολιτών για τα προσόντα των στελεχών που τελικώς θα επιλεγούν. Αυτό κάνει την κυβέρνηση άμεσα υπόλογη για τις επιλογές της (άραγε είχαν ποτέ άλλοτε οι πολίτες την δυνατότητα να κρίνουν την ποιότητα των γενικών γραμματέων, έστω και μετά την λήξη της θητείας τους; Ήξερε καν ο πολίτης περισσότερα για τους Γενικούς Γραμματείς από το όνομά τους;). Και βέβαια την υποχρεώνει να κάνει μια σοβαρή δουλειά στην διαδικασία επιλογής, αφού θα κριθεί άμεσα επ' αυτής.
Στόχος πρέπει να είναι η δημόσια διοίκηση να στελεχώνεται με αξιόλογα μέλη της κοινωνίας που μπορούν να συνεισφέρουν στις κυβερνητικές πολιτικές.
Επι μέρους ζητήματα που έχουν τεθεί και κάποιες απαντήσεις σε αυτά:
-Οι θέσεις Γενικών Γραμματέων είναι πολιτικές, δεν μπορεί οι διορισμοί να γίνονται με προκήρυξη
Αναμφίβολα οι θέσεις είναι πολιτικές. Οι Γενικοί Γραμματείς καλούνται να υλοποιήσουν το πρόγραμμα της κυβέρνησης και να συνεργαστούν με τους υπουργούς τους. Αυτό όμως δεν είναι ασυμβίβαστο με την ανοικτή διαδικασία. Η συμβατότητα των πολιτικών προθέσεων ενός υποψηφίου με την πολιτική στρατηγικής του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, αποτελεί ένα από τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης.
Η προϋπόθεση αυτή δεν είναι αναξιοκρατική - είναι μάλλον αυτονόητη. Με το να γίνεται ανοιχτά όμως η διαδικασία, διασφαλίζεται ότι η δεξαμενή υποψηφιοτήτων δεν θα είναι μόνο οι άμεσα γνωστοί ενός Υπουργού, ή κομματικά στελέχη με προσβάσεις, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει και πολίτες οι οποίοι, αν και πολιτικά ανένταχτοι ή αδικτύωτοι, έχουν και τις ικανότητες να προσφέρουν, και μοιράζονται τις πολιτικές επιδιώξεις του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης.
-Δεν είναι σωστό να αποκλείονται τα κομματικά στελέχη που έχουν δώσει αγώνες για να κερδηθούν οι εκλογές και που πιστεύουν στις αρχές του κόμματος. Είναι σαν να τιμωρείται η αφοσίωση αυτή.
Ποιός είπε ότι αποκλείονται τα κομματικά στελέχη; Είναι λάθος να πιστεύεται κάτι τέτοιο. Αντίθετα, θα έλεγα ότι με αυτή την διαδικασία είναι πολύ περισσότερα τα κομματικά στελέχη που θα έχουν την ευκαιρία και την δυνατότητα να διεκδικήσουν αυτές τις θέσεις. Μέχρι τώρα μόνο όσοι είχαν άμεση πρόσβαση στον Υπουργό (και δεν ήταν πολλοί), μπορούσαν. Επιπλέον τώρα, η κομματική ταυτότητα δεν αποτελεί το μοναδικό "διαβατήριο".
-Η προκήρυξη δεν είναι παρά ένα επικοινωνιακό βεγγαλικό: Οι επιλογές θα γίνουν όπως πάντα
Η κατηγορία αυτή είναι μάλλον κακοπροαίρετη, και σε κάθε περίπτωση σε κάθε παρόμοια πρωτοποριακή κίνηση, πάντα μπορεί κανείς για να κάνει αντίλογο να μιλήσει για πυροτέχνημα (θυμίζω ότι όταν ο σημερινός πρωθυπουργός είχε προτείνει να εκλέγεται ο αρχηγός του κόμματος από την βάση, είχε τύχει παρόμοιας αντιμετώπισης -- σήμερα όμως θεωρούμε την διαδικασία αυτή αυτονόητη, και έρχονται και οι επικριτές της ακόμα να την υιοθετήσουν πανηγυρικά).
Δεν μπορεί κανείς να αποδείξει το αντίθετο παρά μόνο με την ποιότητα των επιλογών του. Πάντως, αν πράγματι είναι πυροτέχνημα, είναι εξαιρετικά καλά σχεδιασμένο για να φαίνεται αληθινό, όταν 30 μέρες μετά την ανάληψη της κυβέρνησης αρκετές θέσεις δεν έχουν πληρωθεί, και ταυτόχρονα πολλοί εμφανίζονται ενοχλημένοι.
-Σε πολλές περιπτώσεις, θα γίνουν λάθη. Ιδιαίτερα όταν ο όγκος των αιτήσεων είναι τόσο μεγάλος.
Ακόμα και σε περιπτώσεις που δεν θα υπάρξουν κοινά λάθη, είναι πράγματι πιθανόν να μην επιλεγεί ο "καλύτερος" με αυστηρά "ακαδημαϊκούς" ή «τεχνοκρατικούς» όρους. Και αυτό δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αρνητικά. Οι γενικοί γραμματείς είναι άμεσοι συνεργάτες των Υπουργών, και επομένως στην επιλογή τους λαμβάνονται υπ’ όψιν και κριτήρια όπως το με ποιόν μπορεί να συνεργαστεί καλύτερα ένας Υπουργός. Το βέβαιο είναι ότι με την διαδικασία αξιολόγησης, ακόμα και αν δεν επιλεγεί ο αυστηρά καλύτερος, τουλάχιστον η επιλογή θα πληροί κάποια κριτήρια αξιοκρατίας, αφού θα έχει καταφέρει να φτάσει στην short list. Επομένως, διατηρούμε ένα βασικό standard ποιότητας
Ας μην ξεχνούμε ότι ο νόμος ορίζει ότι τελικά, είναι ο ΠΘ (με τον Υπουργό) εκείνος που αποφασίζει. Γιατί να μην βοηθηθούν, όμως, να κάνουν τις κατά το δυνατόν καλύτερες επιλογές?
-Οι θέσεις καθυστερούν να πληρωθούν σε μία κρίσιμη περίοδο για την χώρα, επομένως η διαδικασία είναι επιβλαβής
Κάθε πρωτότυπη διαδικασία θα πάρει κάποιον χρόνο. Και θα έχει και κάποιο κόστος. Το κόστος εν προκειμένω είναι μία περιορισμένη περίοδος κατά την οποία τα Υπουργεία θα πρέπει να λειτουργήσουν χωρίς γενικούς γραμματείς. Το κόστος αυτό είναι βραχυπρόθεσμο, και μάλιστα πολύ μικρότερο απ' όσο μπορεί (καλόπιστα) να θεωρεί κάποιος χωρίς κυβερνητική εμπειρία (από τις θητείες μου ως γενικός γραμματέας σε ένα δύσκολο Υπουργείο γνωρίζω ότι για ένα διάστημα τα καθήκοντα αυτά μπορούν να εκτελούνται από ένα έμπειρο στέλεχος της διοίκησης, χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα στην λειτουργία του υπουργείου).
Τα οφέλη όμως θα είναι τεράστια. Κατ' αρχήν, μεσοπρόθεσμα: η στελέχωση των θέσεων πολιτικής ευθύνης της κυβέρνησης θα είναι εκ των πραγμάτων -κατά μέσον όρο- καλύτερης ποιότητας από το αν απλώς κάθε Υπουργός διάλεγε κάποιον από την δική του εξαιρετικά περιορισμένη δεξαμενή συνεργατών. Μακροπρόθεσμα, η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μία ρηξικέλευθη αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του κράτους: αν καθιερωθεί, θα βελτιώσει αισθητά την δημόσια διοίκηση της χώρας σε βάθος χρόνου.
Σε τελική ανάλυση, ας δώσω ένα αντιπαράδειγμα. Η προηγούμενη κυβέρνηση στην πρώτη της θητεία, χρειάστηκε δύο μήνες για να πληρώσει τις θέσεις ΓΓ και ΕΓ. Όχι με ανοιχτή διαδικασία και αξιολόγηση χιλιάδων βιογραφικών, αλλά με παρασκηνιακές συνεννοήσεις. Διαμαρτυρήθηκε κανείς τότε για παράλυση του κράτους? Και πού κατέληξε τελικά η απελθούσα κυβέρνηση? Στην επιλογή, πχ. του ΓΓ πολιτισμού και μάλιστα απ’ ευθείας από τον ΠΘ (αφού στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν και Υπουργός).
Κάθε τομή πάντα προκαλεί αναταράξεις στην αρχή της εφαρμογής της. Η πιό ασφαλής μέθοδος για να μην διαταραχθεί τίποτα είναι η πλήρης ακινησία.
-Τα βιογραφικά είναι υπερβολικά πολλά, και δεν θα γίνει σωστή δουλειά αξιολόγησης
Πράγματι, η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πέρα από κάθε προσδοκία. Ακόμα και στην short list έχουμε πολλά ονόματα. Είναι βέβαιο ότι θα γίνουν λάθη και ότι η διαδικασία θα έχει ατέλειες. Όμως, εμμένω στο ότι στο τέλος οι επιλογές που θα γίνουν αναγκαστικά θα είναι καλύτερες από εκείνες που θα γίνονταν από ένα περιορισμένο δείγμα ανθρώπων.
Υπάρχει, όμως, και η εξαιρετικά θετική πλευρά: τα βιογραφικά όσων δεν επιλεγούν δεν πετάγονται στον κάλαθο τον αχρήστων. Με την διαδικασία αυτή, αναδείχθηκε ένας τεράστιος αριθμός συμπολιτών μας με εξαιρετικά προσόντα που έχουν την διάθεση και τις ικανότητες να προσφέρουν. Και οι πολίτες αυτοί θα "χάνονταν" αν η διαδικασία αυτή δεν γινόταν. Τώρα όμως μπορούν να αποτελέσουν μια πηγή αρίστων για την στελέχωση της ευρύτερης δημόσιας διοίκησης και να αξιοποιηθούν μελλοντικά.
Στην Ελλάδα, είχαμε το πρόβλημα παραδοσιακά ότι ο πολίτης που θέλει να προσφέρει αλλά δεν είναι κομματικό στέλεχος –και μάλιστα προσκείμενο σε κάποιο «κορυφαίο στέλεχος» κατά την έκφραση των ΜΜΕ, ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. Εκτός και αν το κάνει εθελοντικά, αλλά ο εθελοντισμός δυστυχώς δεν έχει ακόμα στην χώρα μας την ανάπτυξη που έχει αλλού. Πλέον όμως, η διαδικασία αυτή προσφέρει μία πύλη στους πολίτες που θέλουν να συνεισφέρουν να το κάνουν εν δυνάμει από θέσεις πραγματικής επιρροής.
Ας μην ξεχνάμε ότι η αποξένωση του πολίτη από την δυνατότητα προσφοράς, είναι από τις βασικές αιτίες κρίσης του πολιτικού μας συστήματος.
Τ
έλος, για να το πάμε ανάποδα: με εξαίρεση όποια καθυστέρηση στην πλήρωση των θέσεων (άν πράγματι υπάρχει με βάση το παρελθόν), πιστεύει κανείς ότι η παλαιά διαδικασία ήταν καλύτερη από την καινούργια?
ΥΓ. Υπάρχει και μια άλλη (τεχνική) διάσταση που έχει αγνοηθεί. Για πρώτη φορά στην δημόσια διοίκηση η υποβολή ενός βιογραφικού γίνεται με ηλεκτρονικό τρόπο που επιτρέπει την ηλεκτρονική επεξεργασία των στοιχείων. Ακόμα, και το ΑΣΕΠ με εμπειρία χρόνων, εξακολουθεί και παραλαμβάνει την χαρτούρα σε φακέλλους, ταχυδρομικά ή αυτοπροσώπως. Ατέλειωτες χαμένες ανθρωποώρες, χρήματα για ταχυδρομικά, αποθηκευτικοί χώροι, ταξινόμηση και (όπως έγραψα και σε άλλη ανάρτησή μου), αναστεναγμοί από τον Αμαζόνιο.
Κυριακή, 08 Νοεμβρίου 2009
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΜΠΛΟΓΚΣ
Διαβάζω σχεδόν κάθε μέρα αρκετά μπλογκς.Και σκέπτομαι πραγματικά ποια ήταν η ενημέρωσή μας όταν αυτή βασίζοντας στις τηλεοράσεις και στις εφημερίδες.
Θέματα που ποτέ δεν έβγαιναν ή θέματα που παρουσιάζονταν απ τη σκοπιά και τα συμφέροντα των εκάστοτε ιδιοκτητών.
Βέβαια η παθογένεια ΜΜΕ έχει περάσει δυστυχώς και σε πολλά μπλογκς.Γρήγορες κρισεις,υστεροβουλίες,ψεύδη,κακοήθειες παρατηρούνται καθημερινά.
Αλλά ακόμη και μ αυτά τα συμπτώματα η ενημέρωση απ τα μπλογκς είναι η πιο πλήρης.
Αλλωστε κάθε αναγνώστης ξέρει πια,ποιος είναι σοβαρός μπλόγγερ,ποιος έχει πίσω του συμφέροντα να καλύψει,ποιος έχει ιδιοτέλειες.
Αλλωστε μια είδηση που διαβάζεις σε ένα μπλογκ αν είσαι συνειδητοποιημένος δεν την καταπίνεις αμάσητη.Ψάχνεις να βρεις και την άλλη άποψη,επιπλέον επιχειρήματα και στοιχεία.
Πέραν όλων αυτών,διαβάζοντας διαπίστωσα για μια ακόμη φορά την φασίζουσα πολλές φορές στάση αριστερών.Θεωρώ πως ο φασισμός και η θολούρα έχει επικρατήσει σ αυτό το χώρο,με φωτεινές εξαιρέσεις βέβαια.
Διαβάζεις απόψεις τους για θέματα και ενώ περιμένεις από έναν αριστερό,ευθυκρισία και αντικειμενικότητα βλέπεις ξεκάθαρα φασίζουσα συμπεριφορά,ψεύδη και λοιδωρίες.
Και είναι απογοητευτικό.Γιατί έχω περάσει απ την αριστερά,γραμμένη παλιά μάλιστα στο ΚΚΕ κι έχω ψηφίσει επανειλλημένα και ΣΥΝ.Αλλά βλέπεις πως τίποτε δεν έχει αλλάξει.
Αρτηριοσκλήρωση.Μονοχνωτισμός.Κλειστά μάτια και μυαλά.
Και είναι κρίμα.Γιατί η αριστερά πρέπει να είναι ανοιχτή,δίκαιη,πραγματικά προοδευτική.Και να απέχει παρασάγγας απ τον λαικισμό.Κι αυτό δυστυχώς στην αριστερά και στους αριστερούς του σήμερα,δε συμβαίνει.
Θέματα που ποτέ δεν έβγαιναν ή θέματα που παρουσιάζονταν απ τη σκοπιά και τα συμφέροντα των εκάστοτε ιδιοκτητών.
Βέβαια η παθογένεια ΜΜΕ έχει περάσει δυστυχώς και σε πολλά μπλογκς.Γρήγορες κρισεις,υστεροβουλίες,ψεύδη,κακοήθειες παρατηρούνται καθημερινά.
Αλλά ακόμη και μ αυτά τα συμπτώματα η ενημέρωση απ τα μπλογκς είναι η πιο πλήρης.
Αλλωστε κάθε αναγνώστης ξέρει πια,ποιος είναι σοβαρός μπλόγγερ,ποιος έχει πίσω του συμφέροντα να καλύψει,ποιος έχει ιδιοτέλειες.
Αλλωστε μια είδηση που διαβάζεις σε ένα μπλογκ αν είσαι συνειδητοποιημένος δεν την καταπίνεις αμάσητη.Ψάχνεις να βρεις και την άλλη άποψη,επιπλέον επιχειρήματα και στοιχεία.
Πέραν όλων αυτών,διαβάζοντας διαπίστωσα για μια ακόμη φορά την φασίζουσα πολλές φορές στάση αριστερών.Θεωρώ πως ο φασισμός και η θολούρα έχει επικρατήσει σ αυτό το χώρο,με φωτεινές εξαιρέσεις βέβαια.
Διαβάζεις απόψεις τους για θέματα και ενώ περιμένεις από έναν αριστερό,ευθυκρισία και αντικειμενικότητα βλέπεις ξεκάθαρα φασίζουσα συμπεριφορά,ψεύδη και λοιδωρίες.
Και είναι απογοητευτικό.Γιατί έχω περάσει απ την αριστερά,γραμμένη παλιά μάλιστα στο ΚΚΕ κι έχω ψηφίσει επανειλλημένα και ΣΥΝ.Αλλά βλέπεις πως τίποτε δεν έχει αλλάξει.
Αρτηριοσκλήρωση.Μονοχνωτισμός.Κλειστά μάτια και μυαλά.
Και είναι κρίμα.Γιατί η αριστερά πρέπει να είναι ανοιχτή,δίκαιη,πραγματικά προοδευτική.Και να απέχει παρασάγγας απ τον λαικισμό.Κι αυτό δυστυχώς στην αριστερά και στους αριστερούς του σήμερα,δε συμβαίνει.
OI ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ ΠΑΣΟΚ
Μιλώντας το τελευταίο διάστημα,στο συγγενικό,φιλικό κύκλο αλλά και στο χώρο δουλειάς,με ανθρώπους που ψήφισαν Πασόκ διαπίστωσα για μια ακόμη φορά,τις διαφορετικές αφετηρίες,προσδοκίες,απαιτήσεις που έχουν αυτοί οι άνθρωποι.
Μερικές δε,είναι και εντελώς αντικρουόμενες μεταξύ τους.
Τι είναι αυτό με τους γραμματείς σου λένε οι μεγαλύτεροι.
Μπράβο Γιώργο για την κινηση λένε πολλοί απ τους νεαρώτερους.
Και ίδια αντικρουόμενα συνταντάς όταν μιλάς για οικονομία,αυθαίρετα,απόσυρση,περιβάλλον,εθνικά,κράτος και ούτω καθ εξής.
Το να συγκεραστούν όλες αυτές οι αφετηρίες δε γίνεται.
Και δε θάπρεπε να γίνει.Γιατί είπαμε.Ενα κόμμα πρέπει να προπορεύεται του λαού του και να μην υπακούει τυφλά στα κελεύσματά του.
Πρέπει να ακούει,να αφουγκράζεται την κοινή γνώμη αλλά όταν θεωρεί ότι κάτι είναι σωστό και μεσοπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα πρέπει να την παραβλέπει.
Ούτως ή άλλως οι πολιτικές μιας κυβέρνησης και η επιδοκιμασία ή η αποδοκιμασία έρχεται με τις εκλογές.Εκεί οι πολίτες πρέπει να κάνουν τον απολογισμό,τη σούμα δηλαδή.Τα πλην και τα συν,τον καταμερισμό τους αλλά και τα αποτελέσματα γενικότερα της πολιτικής του κυβερνώντος κόμματος.Αποτελέσματα που έχουν αντίκτυπο στην καθημερινότητα όλων μας.
Είναι κατανοητό πως μέσα σε τρία εκατομμύρια ψηφοφόρους βρίσκεται κάθε καρυδιάς καρύδι.Από ανθρώπους νουνεχείς και ιδεολογους μέχρι συμφεροντολόγους,διεφθαρμένους,βολεμένους,μέχρι και κομματόσκυλα.
Το Πασόκ όμως,στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να πορευτεί,πέραν του γενικότερου σχεδίου και με βάση το πραγματικό καλό της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Καλού,που πρέπει ο κάθε πολίτης θα βιώνει στην καθημερινότητά του.
Ευχομαι και ελπίζω ο απολογισμός της τετραετίας να κατατείνει στο ότι η Ελλάδα έχει προοδεύσει,έχει αποστεί σε μεγάλο βαθμό της διαφθοράς(γιατί θαύματα σε μια τετραετία σ αυτόν τον τομέα,δε γίνονται)και το βιοτικό επίπεδο όλων μας να είναι καλύτερο.
Γιατί οι προσδοκίες και η πίστη είναι μεγάλες.Και το αντίπαλον δέος,είναι τελείως ανυπόληπτο.
Μερικές δε,είναι και εντελώς αντικρουόμενες μεταξύ τους.
Τι είναι αυτό με τους γραμματείς σου λένε οι μεγαλύτεροι.
Μπράβο Γιώργο για την κινηση λένε πολλοί απ τους νεαρώτερους.
Και ίδια αντικρουόμενα συνταντάς όταν μιλάς για οικονομία,αυθαίρετα,απόσυρση,περιβάλλον,εθνικά,κράτος και ούτω καθ εξής.
Το να συγκεραστούν όλες αυτές οι αφετηρίες δε γίνεται.
Και δε θάπρεπε να γίνει.Γιατί είπαμε.Ενα κόμμα πρέπει να προπορεύεται του λαού του και να μην υπακούει τυφλά στα κελεύσματά του.
Πρέπει να ακούει,να αφουγκράζεται την κοινή γνώμη αλλά όταν θεωρεί ότι κάτι είναι σωστό και μεσοπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα πρέπει να την παραβλέπει.
Ούτως ή άλλως οι πολιτικές μιας κυβέρνησης και η επιδοκιμασία ή η αποδοκιμασία έρχεται με τις εκλογές.Εκεί οι πολίτες πρέπει να κάνουν τον απολογισμό,τη σούμα δηλαδή.Τα πλην και τα συν,τον καταμερισμό τους αλλά και τα αποτελέσματα γενικότερα της πολιτικής του κυβερνώντος κόμματος.Αποτελέσματα που έχουν αντίκτυπο στην καθημερινότητα όλων μας.
Είναι κατανοητό πως μέσα σε τρία εκατομμύρια ψηφοφόρους βρίσκεται κάθε καρυδιάς καρύδι.Από ανθρώπους νουνεχείς και ιδεολογους μέχρι συμφεροντολόγους,διεφθαρμένους,βολεμένους,μέχρι και κομματόσκυλα.
Το Πασόκ όμως,στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να πορευτεί,πέραν του γενικότερου σχεδίου και με βάση το πραγματικό καλό της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Καλού,που πρέπει ο κάθε πολίτης θα βιώνει στην καθημερινότητά του.
Ευχομαι και ελπίζω ο απολογισμός της τετραετίας να κατατείνει στο ότι η Ελλάδα έχει προοδεύσει,έχει αποστεί σε μεγάλο βαθμό της διαφθοράς(γιατί θαύματα σε μια τετραετία σ αυτόν τον τομέα,δε γίνονται)και το βιοτικό επίπεδο όλων μας να είναι καλύτερο.
Γιατί οι προσδοκίες και η πίστη είναι μεγάλες.Και το αντίπαλον δέος,είναι τελείως ανυπόληπτο.
Σάββατο, 07 Νοεμβρίου 2009
AΠΛΑ ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα μιλάει από τον Ευαγγελισμό και αποκαλύπτει
Οι άλλοι πρωταγωνιστές «Με είχαν απειλήσει ότι θα με σκοτώσουν»
«Μπορεί να φαίνομαι αριστερή, αλλά δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με κόμματα»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009
Από εδώ άρχισαν όλα. Για μένα τουλάχιστον. Ήταν Χριστούγεννα του 2008 και στο ραδιόφωνο άκουσα ότι τα μεσάνυχτα μια γυναίκα δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι. Ανατρίχιασα! Βιτριόλι σε γυναίκα; Ο νους μου, για να είμαι ειλικρινής, πήγε στα ερωτικά. Μια λεπτομέρεια όμως δεν ταίριαζε. Το θύμα ήταν καθαρίστρια και δεν επέστρεφε από γλέντι αλλά από τη βραδινή βάρδια της. «Μα είναι δυνατόν;», άρχισα τα τηλεφωνήματα. Η Αστυνομία τα μασούσε. «Όλα εξετάζονται» και άλλα τέτοια δημοσιοϋπαλληλίστικα. Κάποιοι αριστεριστές φώναξαν αμέσως για «δολοφονία». Την επομένη προστέθηκαν στο Ίντερνετ και κάτι αντιεξουσιαστές. Γυναίκες που τη γνώριζαν αποκάλυπταν ότι η Κούνεβα δεχόταν απειλές. Ήταν η ψυχή ενός μικρού αλλά δυναμικού συνδικαλιστικού κινήματος στον χώρο της καθαριότητας. Παρ΄ όλα αυτά, η είδηση δεν προβλήθηκε στην τηλεόραση.
Τότε ήταν που έγραψα στα «ΝΕΑ» ένα κείμενο με τον τίτλο «Βιτριόλι!». «Όσο κι αν προσπαθώ δεν βρίσκω πιο τραγική είδηση γι΄ αυτή την πόλη, στο κλείσιμο αυτής της χρονιάς. Οι γείτονες δεν έχουν βίντεο, τα κινητά δεν έστειλαν SΜS, κινητοποιήσεις δεν έγιναν - κάτι συνάδελφοί της μόνο διαδήλωσαν στην Αθηνάς- και βέβαια δεν υπάρχουν εντυπωσιακές φωτογραφίες για τον “απολογισμό” των περιοδικών. Ωστόσο αυτή η γυναίκα είναι εδώ, μισότυφλη, στον Ευαγγελισμό, να μας θυμίζει τον αγώνα που έδωσε» (...).
Αυτά, περίπου, έγραφα πέρυσι τον Δεκέμβριο. Από τότε, πήγα πολλές φορές στον Ευαγγελισμό. Στην αρχή η Κωνσταντίνα δεν έβλεπε. Σήμερα με το δεξί μάτι της- το μόνο που είναι ανοιχτό- διακρίνει σχήματα αλλά όχι πρόσωπα. Ο οισοφάγος της είχε καεί, αλλά τώρα μπορεί και καταπίνει. Μιλάει. Με τραχειοτομή, αλλά μιλάει. Οι πληγές στο πόδι της, από εκεί που της αφαίρεσαν δέρμα για να αναπλάσουν το πρόσωπο, την πλάτη, τα χέρια της, έχουν πια επουλωθεί. Ο Εμμανουέλ ο γιος της που στην αρχή φοβόταν να μπει στο δωμάτιο, είναι πια συχνά εδώ. Καμιά φορά διαβάζουν μαζί τα μαθήματά του και κάνουν όνειρα για τα Χριστούγεννα. «Μη βιάζεστε», τους «μαλώνει» η μητέρα της, η κυρία Ελένη.
Πότε σκεφτήκατε την Ελλάδα για πρώτη φορά;
Επειδή σπούδαζα Ιστορία, ήθελα πολύ να δω την Ελλάδα. Πήρα βίζα, ήρθα, η μαμά μου ήταν ήδη εδώ, αλλά είδα μόνο την Ακρόπολη. Δεν ήξερα ελληνικά ούτε αγγλικά και δεν κατάφερα να δω τίποτα άλλο. Γύρισα στη Βουλγαρία και είπα ότι θα έρθω άλλη φορά οργανωμένα, αλλά η ζωή μου σέρβιρε άλλα.
Τι αληθεύει από όλα αυτά που έχουν ακουστεί; Γιατί ήρθατε τελικά στην Ελλάδα;
Ήρθα το 2001 για να κάνω εγχείρηση στον γιο μου τον Εμμανουέλ. Είχε πρόβλημα στην καρδιά, τώρα είναι καλά. Και μετά την επέμβαση αποφασίσατε να μείνετε στην Ελλάδα;
Ναι. Είχα έρθει με πολύ λίγα ρούχα γιατί δεν είχα σκοπό να παραμείνω, αλλά μας είπαν ότι έπρεπε συνεχώς να κάνουμε εξετάσεις. Θα μου κόστιζαν τόσο πολύ τα ταξίδια πήγαινε- έλα και αποφάσισα να μείνουμε εδώ.
Η πρώτη σας δουλειά στην Ελλάδα;
Δούλεψα στο σούπερ μάρκετ Μπαζάρ στην αποθήκη, στο Μοσχάτο, ενάμιση χρόνο. Νύχτα, από τις 10 έως 6 το πρωί.
Νυχτερινή.
Ναι, για να μπορώ το πρωί να είμαι με τον Εμμανουέλ. Το βράδυ τον πρόσεχε η μαμά μου που εργαζόταν το πρωί. Έπειτα από ενάμιση- δύο χρόνια που μπόρεσα να τον πάω σε παιδικό σταθμό, αποφάσισα να αλλάξω και την εργασία μου.
Πόσα παίρνατε τότε στο σούπερ μάρκετ;
500 ευρώ Και μετά;
Έμεινα άνεργη ένα διάστημα. Είχαμε κάνει και την εγχείρηση στον Εμμανουέλ και δεν ήθελα να πάω αμέσως για δουλειά. Αφού στάθηκε στα πόδια του κάπως, ξεκίνησα στην εταιρεία όπου εργαζόταν τότε η μαμά μου, στον ΗΣΑΠ, σαν καθαρίστρια. Να καθαρίζετε τους σταθμούς. Πόσες ώρες την ημέρα;
Έξι. Μια ιστορικός να καθαρίζει τον σταθμό του ΗΣΑΠ.
Εθνογράφος είμαι. Και πόσα λεφτά;
Α, στην αρχή ήταν 700 ευρώ. Μετά σιγά σιγά έπεφταν οι μισθοί, μέχρι που είχαν φτάσει γύρω στα 520 ευρώ.
Πώς έπεφταν οι μισθοί; Συνήθως οι
μισθοί ανεβαίνουν.
Ε, σ΄ εμάς οι μισθοί έπεφταν. Μας έβαλαν και υπογράψαμε και κάτι χαρτιά...
Δηλαδή;
Τα παρουσίασαν ως στατιστική. Μας ρώτησαν πόσες γλώσσες ξέρουμε, τι δουλειές έχουμε κάνει, πού ζούμε κ.τ.λ. και εμείς τους πιστέψαμε γιατί μέχρι τότε ήταν πολύ καλή η συμπεριφορά της εταιρείας. Παίρναμε όλα τα επιδόματα που έπρεπε να πάρουμε και έτσι τους πιστέψαμε και υπογράψαμε. Αλλά αυτά τα χαρτιά ήταν τελικά σύμβαση εργασίας, δεν ήταν στατιστική. Και άλλαξαν τους όρους εργασίας;
Ναι. Εμφανίστηκε και ένα διάλειμμα μισής ώρας, το οποίο ούτε είχε ζητηθεί από τα συνδικάτα. Έπεσε και το ένσημο, από βαρύ έγινε απλό.
Ποια ήταν η βασική προσπάθειά σας ως γραμματέα στο σωματείο των καθαριστριών;
Η δουλειά μας ήταν να ενημερώνουμε τους εργαζόμενους για τα δικαιώματά τους. Κάναμε ελέγχους με την Επιθεώρηση Εργασίας σε διάφορα έργα, για να αποδείξουμε ότι όντως παρανομούν. Και προσπαθούσαμε να κάνουμε πρόταση νόμου
Έχω παρουσιαστεί σε εκδηλώσεις αριστερών κομμάτων- ούτε ξέρω ποιος με καλεί, να σας πω την αλήθεια- αλλά για να πω τα προβλήματα του κλάδου μας, τα προβλήματα των γυναικών, τα προβλήματα των μεταναστών
να γραφτεί ως επάγγελμα ο καθαριστής, γιατί ακόμη δεν υπάρχει επάγγελμα καθαριστής.
Είσαστε ενταγμένη σε κάποιο κόμμα;
Όχι, δεν ασχολούμαι με κόμματα. Κάθε κόμμα είναι ένα πλαίσιο και κάθε άνθρωπος που συμμετέχει στο κόμμα είναι μια τελεία μέσα στο πλαίσιο. Υπάρχει ιεραρχία εκεί μέσα, κατά συνέπεια υπάρχει και ανταγωνισμός- ποιος θα πάρει την πρώτη θέση. Και αυτός ο ανταγωνισμός βγαίνει έξω, στην κοινωνία, και τελικά μεταδίδεται ένα άρρωστο πνεύμα σε όλη την κοινωνία.
Ποια είναι η ιδεολογία σας όμως;
Δεν έχω. Δεν χρειάζεται ιδεολογία στη ζωή, χρειάζεται σοφία. Οι άνθρωποι χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς, έχουν ανακαλύψει τη σοφία.
Αυτό που ακούστηκε ότι σας είχαν προτείνει να γίνεται ευρωβουλευτής;
Σε εμένα δεν έχουν έρθει να μου κάνουν πρόταση.
Θα δεχόσασταν;
Όχι.
Κάποιος που ξέρει τη δράση σας θα έλεγε ότι είστε μια αριστερή συνδικαλίστρια.
Μπορεί να φαίνομαι σαν αριστερή, ως νοοτροπία, αλλά δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με κόμματα. Έχω παρουσιαστεί σε εκδηλώσεις αριστερών κομμάτων- ούτε ξέρω ποιος με καλεί, να σας πω την αλήθειααλλά για να πω τα προβλήματα του κλάδου μας, τα προβλήματα των γυναικών, τα προβλήματα των μεταναστών.
Πριν από την επίθεση υπήρχαν απειλές;
Ναι, υπήρχαν απειλές στο κινητό. Συγκεκριμένα;
«Αν δεν σταματήσεις να τα κανείς αυτά θα σε σκοτώσουμε».
Πόσο καιρό πριν από την επίθεση σας απειλούσαν;
Έχουν ξεκινήσει από το 2006. Λέγοντας τι;
«Να μην τα κανείς αυτά επειδή θα σε σκοτώσουμε».
Και δεν φοβηθήκατε;
Τους έκλεισα το τηλέφωνο. Και την άλλη φορά χωρίς να περιμένω να μου πουν κάτι τους είπα, «αν έχετε κάτι καλό να μου πείτε σας ακούω, αν θα μου πείτε το ίδιο σας κλείνω». Και τους το έκλεισα.
Στη δουλειά υπήρχαν άνθρωποι που σας έλεγαν «πρόσεξε, Κωνσταντίνα, θα βρεις τον μπελά σου»;
Τώρα θα μπλέξω ανθρώπους άμα το δηλώσω αυτό το πράγμα αλλά ερχόντουσαν και μου έλεγαν «τι θα πετύχεις με αυτά που κάνεις;». Ότι εγώ κάνω λάθος και αυτοί είναι σωστοί. Εγώ δεν νομίζω ότι έκανα λάθος, να βοηθάς τον κόσμο δεν είναι λάθος, αυτό είναι το καλό.
Δηλαδή αν γυρνούσατε τον χρόνο πίσω τα ίδια πράγματα θα κάνατε;
Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ αλλά δεν πιστεύω ότι θα έκανα κάτι άλλο. Αφού με είχαν προειδοποιήσει ότι θα με σκοτώσουν και πάλι το ίδιο έκανα.
Το κράτος ανέχτηκε τις παρανομίες των εταιρειών καθαρισμού
Η αδράνεια όσον αφορά τον έλεγχο των εταιρειών με τα συνεργεία καθαρισμού είναι η μοναδική κατηγορία που προσάπτει η Κωνσταντίνα Κούνεβα στο ελληνικό κράτος. «Δεν είναι μία, δύο, τρεις εταιρείες. Όλες οι εταιρείες έχουν την ίδια συμπεριφορά και το κράτος, το ΙΚΑ, η Επιθεώρηση Εργασίας δεν έκαναν τίποτα, για να έχουμε οι εργαζόμενοι τον νόμιμο μισθό, τα νόμιμα ένσημα», λέει χαρακτηριστικά.
Έχετε την αίσθηση ότι το ελληνικό κράτος δεν σας προστάτευσε; Ότι κάποιοι πίστεψαν ότι μπορούν να σας χτυπήσουν και να μείνουν ατιμώρητοι;
Τότε; Δεν υπήρχε λόγος να με προστατεύει το κράτος, απλώς δεν έκανε τις σωστές κινήσεις με τις παρανομίες των συνεργείων καθαρισμού.
Εδώ, στον Ευαγγελισμό, σας περιποιήθηκαν;
Πολύ καλά. Πολύ καλοί γιατροί και πολύ καλοί άνθρωποι. Πάρα πολύ καλοί. Τους αγαπάω πολύ. Έχω πια μια ιδιαίτερη σχέση μαζί τους.
Ξέρετε ότι βγήκαν πολλοί στους δρόμους για σας. Όχι πάρα πολλοί, αλλά πολλοί.
Ναι, το έμαθα. Στην αρχή δεν μπορούσα να το συνειδητοποιήσω. Μου φαινόταν περίεργο. Δεν υποστήριξαν όμως μόνον εμένα, προσπαθούσαν να βοηθήσουν τον εαυτό τους, ήταν ένας τρόπος αντίδρασης.
Έγιναν διαδηλώσεις, έγραψαν συνθήματα.
Με αυτό, που γράφουν δηλαδή συνθήματα στους τοίχους, δεν συμφωνώ. Καλό είναι να έχεις άποψη, αλλά να μη χαλάς κάτι που δεν μπορείς να το φτιάξεις ξανά ο ίδιος. Πρέπει να προσέχουμε το περιβάλλον γύρω μας. Και τα μαγαζιά, τον κόσμο.
Δεν πιστεύετε δηλαδή στη βία. Ούτε ως απάντηση στη βία του κράτους.
Ε βέβαια, η βία δεν χρειάζεται. Υπάρχει ένας τρόπος πολύ καλός: ο λόγος.
Μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο μόνο με τον λόγο;
Δεν είναι καθόλου δύσκολο. Βία σημαίνει φόβος. Βία χρησιμοποιεί αυτός που φοβάται. Για ποιον λόγο να χρησιμοποιήσει βία ο εργαζόμενος; Τι έχει να κερδίσει;
«Όσο μεγαλύτερος ήταν ο φόβος τους τόσο πιο σκληρή ήταν η επίθεση»
Τους πρώτους μήνες μετά την επίθεση η Κωνσταντίνα Κούνεβα δεν έβλεπε και «μιλούσε» μόνο με σημειώματα. Σήμερα, ύστερα από 8 μεγάλα χειρουργεία, και βλέπει και μιλάει. Όπως καταγγέλλουν όμως οι δικηγόροι της Κώστας Παπαδάκης και Δάφνη Βαγιανού, όλους αυτούς τους μήνες που η Κούνεβα μπορεί επιτέλους να συνεννοηθεί δεν την έχει επισκεφθεί ούτε μία φορά ο ανακριτής. Ανάλογη αδιαφορία είχε επιδείξει τις πρώτες εβδομάδες μετά την επίθεση και η Αστυνομία. Ανώτεροι αστυνομικοί παραδέχονται σήμερα ότι «πράγματι στην αρχή χάθηκε πολύτιμος χρόνος».
Πριν από μία εβδομάδα ενημέρωση για την «υπόθεση Κούνεβα» ζήτησε και ο νέος υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. «Για μένα το θέμα είναι ανοιχτό», λέει ο υπουργός στα «ΝΕΑ» και προσθέτει: «Είναι ένα στοίχημα να πιάσουμε αυτόν που πέταξε το υγρό αλλά και αυτούς που έδωσαν την εντολή. Την υπόθεση θα αναλάβουν οι καλύτεροι αξιωματικοί. Για μας ο φάκελος τώρα ανοίγει».
Η Αστυνομία πιστεύετε ότι έχει κάνει τη δουλειά της;
Για να μην τους έχει βρει δεν έχει κάνει τη δουλειά της σωστά. Άργησε μάλλον να ασχοληθεί σοβαρά με την υπόθεση.
Από όσο κατάλαβα μετά, ναι. Του γιου σας του Εμμανουέλ τι του είπατε;
Να μην έχει θυμό και μίσος. Ούτε για τον άνθρωπο αυτό ούτε για αυτόν που τον πλήρωσε. Εγώ πιστεύω ότι όσο μεγαλύτερος ήταν ο φόβος τους τόσο πιο σκληρή ήταν η επίθεση.
Μιλάτε σαν να μην έχετε μίσος μέσα σας.
Όντως δεν έχω μίσος, ναι. Ούτε καν γι΄ αυτόν, τον συγκεκριμένο άνθρωπο που το ΄κανε;
Τον λυπάμαι, αυτός ο άνθρωπος έχει προβλήματα μεγάλα. Πρόβλημα με την ψυχή του, τον εαυτό του. Έχει εγωισμό και φόβο.
Σας έκανε ένα μεγάλο κακό όμως.
Σ΄ εμένα το κακό φαίνεται, σ΄ εκείνον δεν φαίνεται, αυτός τραβάει πολύ περισσότερα από μένα. Είμαι σίγουρη. Όταν κάνεις επίθεση σε έναν άνθρωπο, αυτό πολλαπλασιάζεται και γυρνάει σε σένα.
Η ταπεινότητα, ο αυτοέλεγχος, ταιριάζουν με τον ρόλο μιας δυναμικής συνδικαλίστριας;
Ε μάλλον ταιριάζουν, αφού εγώ είμαι έτσι.
Δεν έχει συμβεί κάποια στιγμή στη συνδικαλιστική σας δράση...
... να φωνάξω, να ξεσπάσω; Όχι, σπάνια γίνεται αυτό. Σ΄ αυτή την περίπτωση συνήθως χρησιμοποιώ το χιούμορ. Χαρακτηρίζω τον άλλον με χιούμορ και τον ηρεμώ.
Ποιοι σας συμπαραστάθηκαν όλους αυτούς τους μήνες;
Κατ΄ αρχάς σε αυτό το δωμάτιο έχουν έρθει αμέτρητοι άνθρωποι που δεν ήξερα ποτέ στη ζωή μου. Γνώρισα έναν καταπληκτικό κόσμο. Ας πούμε καθημερινά δίπλα μου σαν τη μαμά μου είναι η οικογένεια Μάτσα. Οι γιατροί Κατερίνα και Σάββας Μάτσας.
Γνωριζόσασταν από πριν με την ψυχίατρο κ. Μάτσα, την επιστημονική υπεύθυνη του «18 Άνω»;
Δεν την ήξερα, η κ. Μάτσα έμαθε στα γενέθλιά της, 1η Ιανουαρίου ότι έγινε αυτό το πράγμα κι ήρθε και βρήκε τη μαμά μου και στάθηκε δίπλα της. Με αυτόν τον τρόπο έχουν έρθει και από τον Ταύρο κοινωνικοί λειτουργοί. Βοηθάνε πάρα πολύ και το παιδί μου. Βοηθάνε οι συναδέλφισσες από το σωματείο, φιλενάδες, φίλοι που είχα.
Πέμπτη, 05 Νοεμβρίου 2009
ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕ ΒΓΗΚΕ-ΚΑΜΜΙΑ ΦΟΡΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΟΣ
Το βρήκα στο μπλογκ του Γιάννη Παπαιωάννου.
Εδώ http://papaioannou.wordpress.com/2009/11/05/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bf%ce%ba-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bb/#comment-8793
Και πραγματικά σιχάθηκα.Αλλά και χάρηκα.Για δυο λόγους.Πρώτον γιατί με τα λεγόμενά του επιβεβαιώνει(αθελά του)ότι δεν μπήκαν κομματόσκυλα ως γενικοί γραμματείς.
Και δεύτερον γιατί τούτος δω,δεν βγήκε.
Λίγα είναι αυτά;
Γιατί να είμαι μέλος του ΠΑΣΟΚ και να πληρώνω;
Δημοσιεύθηκε από Γιάννης Παπαϊωάννου στο Νοεμβρίου 5, 2009
Σαν υποψήφιος βουλευτής πλήρωσα την μεγάλη συνδρομή μου στο κόμμα και ένα σωρό λεφτά από την τσέπη μου για τον αγώνα μου. Δεν εκλέχτηκα. Τους ψήφους που μάζεψα με τα λεφτά μου μέτρησαν για το ΠΑΣΟΚ στην επικράτεια. Γιατί το έκανα;
Σαν μέλος του ΕΣ έτρεχα περά δώθε στην Αθήνα -και σε όλες τις μεγάλες πόλεις που με έστειλε το κόμμα- με έξοδα δικά μου. Βενζίνες διαμονή διατροφή και χρόνος κλεμμένος από το σπίτι. Να ανεβάσω το ηθικό του κόσμου να παλέψει. Γιατί το έκανα;
Σαν μέλος της ΝΕ έτρεξα, έδωσα χρόνο και χρήμα που έλειψε από την οικογένεια και την δουλειά μου, για να φτιάξω το κόμμα. Προσωπική δουλειά και αγώνας για να μαζέψω κόσμο για την κεντρική εκδήλωση στην πόλη μου. Γιατί το έκανα;
Σαν μέλος ή Γραμματέας της ΔΟ έτρεξα στις γειτονιές πόρτα-πόρτα και το σπίτι μου με ξέχασε…! Γιατί το έκανα;
Σαν μέλος του ΠΑΣΟΚ πλήρωσα για να ψηφίσω πρόεδρο και πλήρωσα την συνδρομή μου κάθε χρόνο από τότε. Γιατί το έκανα;
Γιατί το έκανα;
Για τρεις- πέντε καθηγητές ίσως ΠΑΣΟΚ και μια υποψήφια βουλευτή άλλου κόμματος;;;
Που δεν έτρεξαν, δεν έδωσαν δραχμή, δεν συμμετείχαν στον αγώνα, δεν έλειψαν από το σπίτι τους ούτε μια ώρα.
Και ήρθαν μόνο στην μοιρασιά της νίκης με το βιογραφικό τους;
Γενικοί Γραμματείς Ίσως ΠΑΣΟΚ με Βιογραφικό στην Μοιρασιά της Νίκης.
Πόσο ηλίθιος πρέπει να είναι κάποιος μέλος η στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για θεωρεί “αποδεκτό” όταν εμφανίζονται 30. 000 βιογραφικά “ίσως ΠΑΣΟΚ” στα ξαφνικά στην μοιρασιά της νίκης;
Πόσο ηλιθιος;
Γιατί να είμαι μέλος του ΠΑΣΟΚ και να πληρώνω λοιπόν;
Νομίζω ότι δεν είναι τόσο απλό. Δεν έδωσα λευκή επιταγή σε κανέναν. Θέλω να ξέρω τι έκαναν αυτοί που ανέλαβαν Γ.Γ. για το κόμμα και την νίκη.
Που και πως πάλεψαν;
==========================
Υ.Γ: Απογοητευτείτε συντεταγμένα! Είναι κρίσιμο
Εδώ http://papaioannou.wordpress.com/2009/11/05/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%83%ce%bf%ce%ba-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bb/#comment-8793
Και πραγματικά σιχάθηκα.Αλλά και χάρηκα.Για δυο λόγους.Πρώτον γιατί με τα λεγόμενά του επιβεβαιώνει(αθελά του)ότι δεν μπήκαν κομματόσκυλα ως γενικοί γραμματείς.
Και δεύτερον γιατί τούτος δω,δεν βγήκε.
Λίγα είναι αυτά;
Γιατί να είμαι μέλος του ΠΑΣΟΚ και να πληρώνω;
Δημοσιεύθηκε από Γιάννης Παπαϊωάννου στο Νοεμβρίου 5, 2009
Σαν υποψήφιος βουλευτής πλήρωσα την μεγάλη συνδρομή μου στο κόμμα και ένα σωρό λεφτά από την τσέπη μου για τον αγώνα μου. Δεν εκλέχτηκα. Τους ψήφους που μάζεψα με τα λεφτά μου μέτρησαν για το ΠΑΣΟΚ στην επικράτεια. Γιατί το έκανα;
Σαν μέλος του ΕΣ έτρεχα περά δώθε στην Αθήνα -και σε όλες τις μεγάλες πόλεις που με έστειλε το κόμμα- με έξοδα δικά μου. Βενζίνες διαμονή διατροφή και χρόνος κλεμμένος από το σπίτι. Να ανεβάσω το ηθικό του κόσμου να παλέψει. Γιατί το έκανα;
Σαν μέλος της ΝΕ έτρεξα, έδωσα χρόνο και χρήμα που έλειψε από την οικογένεια και την δουλειά μου, για να φτιάξω το κόμμα. Προσωπική δουλειά και αγώνας για να μαζέψω κόσμο για την κεντρική εκδήλωση στην πόλη μου. Γιατί το έκανα;
Σαν μέλος ή Γραμματέας της ΔΟ έτρεξα στις γειτονιές πόρτα-πόρτα και το σπίτι μου με ξέχασε…! Γιατί το έκανα;
Σαν μέλος του ΠΑΣΟΚ πλήρωσα για να ψηφίσω πρόεδρο και πλήρωσα την συνδρομή μου κάθε χρόνο από τότε. Γιατί το έκανα;
Γιατί το έκανα;
Για τρεις- πέντε καθηγητές ίσως ΠΑΣΟΚ και μια υποψήφια βουλευτή άλλου κόμματος;;;
Που δεν έτρεξαν, δεν έδωσαν δραχμή, δεν συμμετείχαν στον αγώνα, δεν έλειψαν από το σπίτι τους ούτε μια ώρα.
Και ήρθαν μόνο στην μοιρασιά της νίκης με το βιογραφικό τους;
Γενικοί Γραμματείς Ίσως ΠΑΣΟΚ με Βιογραφικό στην Μοιρασιά της Νίκης.
Πόσο ηλίθιος πρέπει να είναι κάποιος μέλος η στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για θεωρεί “αποδεκτό” όταν εμφανίζονται 30. 000 βιογραφικά “ίσως ΠΑΣΟΚ” στα ξαφνικά στην μοιρασιά της νίκης;
Πόσο ηλιθιος;
Γιατί να είμαι μέλος του ΠΑΣΟΚ και να πληρώνω λοιπόν;
Νομίζω ότι δεν είναι τόσο απλό. Δεν έδωσα λευκή επιταγή σε κανέναν. Θέλω να ξέρω τι έκαναν αυτοί που ανέλαβαν Γ.Γ. για το κόμμα και την νίκη.
Που και πως πάλεψαν;
==========================
Υ.Γ: Απογοητευτείτε συντεταγμένα! Είναι κρίσιμο
ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ
Ψίχουλα το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης.
Να μου κοβόταν το χέρι όταν ψήφιζα Πασόκ αφού δεν κάνει την απόσυρση.
Γιατί δε δίνει και σε μένα;Αναίσχυντη η κυβέρνηση.
Είναι δυνατόν να μη μπορώ να μπώ με ρουσφέτι;Αφού το κανε και η ΝΔ.
Μόνο μερικά απ αυτά που ακούω αυτές τις μέρες από ανθρώπους που δήλωσαν πως ψήφισαν Πασόκ.
Και σκέφτομαι:Εχουμε χάσει τελείως τον πατριωτισμό μας;Η δεν έχουμε ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ πατριωτισμό αλλά μόνο ψευτομαγκιές του κώλου;Ξέρετε,αυτά τα σιχαμενορατσιστικά που ακούγονται όταν θέλουν κάποιοι να δηλώσουν πατριώτες.
Τι σημαίνει πατριωτισμός;Πατριωτισμός είναι να αγαπώ την πατρίδα μου και να μη θέλω να είναι τελευταία αλλά πρωτη.
Δε μπορεί να δηλώνεις πατριώτης και να φωνάζεις γιατί δε θα κάνεις απόσυρση.Δε μπορεί να δηλώνεις πατριώτης και να μην θίγεσαι όταν ξένοι μιλούν άσχημα για σένα,για γεγονότα που έχουν βάση αλήθειας.
Δεν μπορεί να δηλώνεις πατριώτης και να ξέρεις οτι η χώρα σου είναι στα πρόθυρα χρεωκοπίας και συ να πιέζεις να πάρεις εσύ.
Δε μπορεί να δηλώνεις πατριώτης και να μην είσαι σωστός και έντιμος στη δουλειά σου.
Απλά πράγματα.
Να μου κοβόταν το χέρι όταν ψήφιζα Πασόκ αφού δεν κάνει την απόσυρση.
Γιατί δε δίνει και σε μένα;Αναίσχυντη η κυβέρνηση.
Είναι δυνατόν να μη μπορώ να μπώ με ρουσφέτι;Αφού το κανε και η ΝΔ.
Μόνο μερικά απ αυτά που ακούω αυτές τις μέρες από ανθρώπους που δήλωσαν πως ψήφισαν Πασόκ.
Και σκέφτομαι:Εχουμε χάσει τελείως τον πατριωτισμό μας;Η δεν έχουμε ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ πατριωτισμό αλλά μόνο ψευτομαγκιές του κώλου;Ξέρετε,αυτά τα σιχαμενορατσιστικά που ακούγονται όταν θέλουν κάποιοι να δηλώσουν πατριώτες.
Τι σημαίνει πατριωτισμός;Πατριωτισμός είναι να αγαπώ την πατρίδα μου και να μη θέλω να είναι τελευταία αλλά πρωτη.
Δε μπορεί να δηλώνεις πατριώτης και να φωνάζεις γιατί δε θα κάνεις απόσυρση.Δε μπορεί να δηλώνεις πατριώτης και να μην θίγεσαι όταν ξένοι μιλούν άσχημα για σένα,για γεγονότα που έχουν βάση αλήθειας.
Δεν μπορεί να δηλώνεις πατριώτης και να ξέρεις οτι η χώρα σου είναι στα πρόθυρα χρεωκοπίας και συ να πιέζεις να πάρεις εσύ.
Δε μπορεί να δηλώνεις πατριώτης και να μην είσαι σωστός και έντιμος στη δουλειά σου.
Απλά πράγματα.
Τετάρτη, 04 Νοεμβρίου 2009
ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ
Κι ελπίζω αυτό το βιντεάκι να σας κάνει να το ανακαλύψετε όσοι δεν το έχετε ακούσει-)
Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009
ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΛΥΣΟΥΝ
Πρέπει όλος ο σχεδιασμός της κυβέρνησης να πέσει σ αυτούς;Βλέπω τις εταιρίες πώλησης αυτοκινήτων και λένε θα υπάρξει απόλυση προσωπικού.
Συγγνώμη,πριν λίγο καιρό υπήρξε το μέτρο με τα τέλη ταξινόμησης.
Ενα ολόκληρο κράτος θα έπρεπε να ασχολείται με τις εταιρίες πώλησης αυτοκινήτων για να μην απολύσουν τους εργαζόμενους;
Εχει πάτο το βαρέλι κύριοι.Δεν μπορείτε να απειλείτε έτσι ανεθρύαστα.
Τότε πρέπει να απειλούν όλοι οι κλάδοι,πολλώ περισσότερω κλάδοι που δεν έλαβαν καμμία ενίσχυση.
Τι κατάντια είναι να ακούς επιχειρηματίες να εκβιάζουν με αυτόν τον τρόπο;
Οχι.Προτιμώ αυτά τα χρήματα να πάνε σε κάτι πιο συλλογικό,στην παιδεία των παιδιών μας,παρά να ενισχύω την αυτοκινητοβιομηχανία,ουσιαστικά,της Γερμανίας και της Γαλλίας.
Εσείς πήρατε.Τέρμα.Υπάρχει και η κοινωνική ευθύνη.Αλλά για τι συζητάμε στην Ελλάδα του 2009.Υπάρχει αυτή η λέξη στο λεξιλόγιό μας;
Ακουγα τις προάλλες μια ακροάτρια σε κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό,να λέει.Τι είναι αυτά τα πράγματα που κάνει ο πρωθυπουργός μας;Τι είναι αυτά που είπε στους υπουργούς του ότι θα δεχτούν πιέσεις από ψηφοφόρους και πρέπει να αντέξουν;
Εγώ τι θα κάνω;Είναι δυνατόν η κυβέρνηση της ΝΔ να φρόντισε τα δικά της παιδιά και το Πασόκ να μην φροντίσει τα δικά του;
Είναι δυνατόν.Αλλά που να το καταλάβει και να το νιώσει όταν έχει γαλουχηθεί μ ένα τέτοιο καθεστώς χειραγώγησης.
Είναι δυνατόν όταν στο κράτος μας πια θα εξαλειφθεί το ο δικός μας και ο δικός σας.Αλλά όλοι θα είμαστε ισότιμοι πολίτες της πατρίδας μας.
Είναι πολλές οι καθεστηκύιες αντιλήψεις που πρέπει να καταπολεμηθούν.Κι αυτό θέλει χρονο και πολύ κόπο.Γιατί οτι αλλάζει πιο δύσκολα είναι οι νοοτροπίες.
Συγγνώμη,πριν λίγο καιρό υπήρξε το μέτρο με τα τέλη ταξινόμησης.
Ενα ολόκληρο κράτος θα έπρεπε να ασχολείται με τις εταιρίες πώλησης αυτοκινήτων για να μην απολύσουν τους εργαζόμενους;
Εχει πάτο το βαρέλι κύριοι.Δεν μπορείτε να απειλείτε έτσι ανεθρύαστα.
Τότε πρέπει να απειλούν όλοι οι κλάδοι,πολλώ περισσότερω κλάδοι που δεν έλαβαν καμμία ενίσχυση.
Τι κατάντια είναι να ακούς επιχειρηματίες να εκβιάζουν με αυτόν τον τρόπο;
Οχι.Προτιμώ αυτά τα χρήματα να πάνε σε κάτι πιο συλλογικό,στην παιδεία των παιδιών μας,παρά να ενισχύω την αυτοκινητοβιομηχανία,ουσιαστικά,της Γερμανίας και της Γαλλίας.
Εσείς πήρατε.Τέρμα.Υπάρχει και η κοινωνική ευθύνη.Αλλά για τι συζητάμε στην Ελλάδα του 2009.Υπάρχει αυτή η λέξη στο λεξιλόγιό μας;
Ακουγα τις προάλλες μια ακροάτρια σε κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό,να λέει.Τι είναι αυτά τα πράγματα που κάνει ο πρωθυπουργός μας;Τι είναι αυτά που είπε στους υπουργούς του ότι θα δεχτούν πιέσεις από ψηφοφόρους και πρέπει να αντέξουν;
Εγώ τι θα κάνω;Είναι δυνατόν η κυβέρνηση της ΝΔ να φρόντισε τα δικά της παιδιά και το Πασόκ να μην φροντίσει τα δικά του;
Είναι δυνατόν.Αλλά που να το καταλάβει και να το νιώσει όταν έχει γαλουχηθεί μ ένα τέτοιο καθεστώς χειραγώγησης.
Είναι δυνατόν όταν στο κράτος μας πια θα εξαλειφθεί το ο δικός μας και ο δικός σας.Αλλά όλοι θα είμαστε ισότιμοι πολίτες της πατρίδας μας.
Είναι πολλές οι καθεστηκύιες αντιλήψεις που πρέπει να καταπολεμηθούν.Κι αυτό θέλει χρονο και πολύ κόπο.Γιατί οτι αλλάζει πιο δύσκολα είναι οι νοοτροπίες.
KAIΓΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ
Δεν τήρησε λένε την υπόσχεσή της ότι δε θα έβαζε έκτακτη εισφορά.
Κλαίνε τους πλούσιους που μετά από πολλά χρόνια θα βάλουν το χέρι στην τσέπη για να γίνει αναδιανομή,έστω και μικρή,εισοδήματος.
Α,ρε παλληκάρια.Μακάρι όλες οι καταπατήσεις υποσχέσεων να είναι αυτού του στυλ.
Μακάρι να μπορούσε να πάρει κι άλλα απ τους έχοντες.Εστω κι αν δε μας το είχε πει προεκλογικά.
Εγώ προσωπικά δε θα έπεφτα σε καμμιά θλίψη.
Καρφώνονται βρε παιδί μου.
Κλαίνε τους πλούσιους που μετά από πολλά χρόνια θα βάλουν το χέρι στην τσέπη για να γίνει αναδιανομή,έστω και μικρή,εισοδήματος.
Α,ρε παλληκάρια.Μακάρι όλες οι καταπατήσεις υποσχέσεων να είναι αυτού του στυλ.
Μακάρι να μπορούσε να πάρει κι άλλα απ τους έχοντες.Εστω κι αν δε μας το είχε πει προεκλογικά.
Εγώ προσωπικά δε θα έπεφτα σε καμμιά θλίψη.
Καρφώνονται βρε παιδί μου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
